Work Text:
(דער שײנע סאַלאָן אין די דירה פֿון אלדשזערנאַן. מוזיק שפּילט.)
(לײנ ארבעט.די מוזיק הערט אויף. אלדשזערנאַן גײט ארײַן.)
אלדשזערנאַן: האָסטו געהערט וואָס איך האָב געשפּילט, לײן?
לײן: איך האָב געמײנט אז צו הערן וואָלט נישט געווען אײדל, הער.
אלדשזערנאַן: אנטשולדיק, פּאר דיר. איך שפּיל נישט ריכטיק—אלע קענען שפּילן ריכטיק—אָבער קען איך שפּיל מיט שייוע עמאָציאָנאַלניקײַט. בענעגייע פּיאַנאָ, סענטימענט איז מײַן פֿאָרטײַ. איך האַלט וויסנשאַפּט פֿאַר לעבן.
לײַן: איאָ, הער.
אלדשזערנאַן: און, בענעגייע די וויסנשאַפּט פֿון לעבן, האָסטו די אוגערקע סאַנדוויטשעס געשניטן פֿאַר דאַמע בראַקנעל?
לײַן: איאָ, הער. (גיט צו אים א שיסל פֿון סאַנדוויטשעס.)
…אלדשזערנאַן: (נעמט צווײ סאַנדוויטשעס—און סײן הענט גײן צו זײַן גרערת. זײַן קאָל איז שוואַך.) וואָס
?לײַן: (גײט צו אים געשווינד) הער? (אלדשזערנאַן פֿאַלט.) הער! קעןט איר מיך הערן
(אלדשזערנאַן לייגט שטיל. דשזעק גײט ארײַן.)
!דשזעק: זאָג איך, לײן, איך האָב געווענ בײ די שוועל פֿחנפֿ מינוט— (ויגן ווערן גרויס) אוי געוואַלט! (קוקט אויף לײן) מאָרד
.לײן: נײן! בין איף נישט קיין קטלן. הער מאָנקריפֿ איז טויט ווײַל… (זיצט און קוקט אויף דאָס מויל פֿון אלדשזערנאַן מיט טרויעריק) ער איז געווען אַלערדזשיק צו וגערקעס.