Chapter Text
“Hindi ko gets bakit mo pa pinipilit mag duty sa library kung hindi ka naman scholar.”
“Because unlike you, Mikha Lim, hindi ako mayaman.”
“Excuse me? Hindi rin naman ako mayaman ah.”
“Your shoes cost more than my monthly allowance.”
“Okay valid point.”
Napailing si Gwen habang pinapanood ang dalawa niyang kaibigan na naman na nagbabangayan sa hallway.
Lunch break iyon at halos lahat ng students nasa canteen, pero si Colet? Nasa gilid lang ng corridor, nakasandal sa pader habang nagbabasa ng reviewer na parang may exam kinabukasan kahit intramurals week na.
“Pre, seryoso. Hindi ka ba sasama sa practice mamaya?” tanong ni Gwen habang inaagaw yung highlighter sa kamay ni Colet.
“Late ako konti. May shift ako sa library until four.”
“Bakit kasi ikaw lagi tinatawag doon?” reklamo ni Mikha.
“Hindi ba pwedeng ibang student assistant naman?”
“Favorite kasi ako ni Ma’am.”
“Wow,” sabay react ni Gwen. “Teacher’s pet.”
“Quiet ka nga.”
Bago pa makasagot si Gwen, biglang nag-ingay ang hallway nang may grupo ng nursing students na dumaan. Nasa gitna nila si Jhoanna Robles—student council vice president, dean’s lister, campus heartthrob, at certified terror ng buong university.
“Good afternoon, Vice Pres!”
“Hello po ate Jho!”
“Grabe ang pretty mo today!”
Walang emosyon na tumango lang si Jhoanna habang naglalakad diretso, hawak ang clipboard at may suot na eyeglasses. Her presence alone was enough para tumahimik yung buong hallway.
“Ang sungit talaga,” bulong ni Mikha.
“Crush mo naman,” sagot ni Gwen.
“Hindi noh.” Sabi ni Mikha sabay iling ng ulo.
Pinitik ni Gwen ung tenga ni Mikha at nagsalita “Sinong niloko mo.”
Napatingin si Colet saglit kay Jhoanna pero agad ding bumalik sa reviewer niya.
Napansin iyon ni Mikha. “Ayan nanaman tayo.”
“What?” Tumingin si Colet sa kaibigan.
“Yung tingin mo.” Pang-aasar ni uli ni Mikha
“Anong tingin?” Kunwaring walang alam sa sinasabi si Colet
“Dude! You’re obvious.”
“Hindi obvious kasi wala! Manahimik ka jan!
“Colet Vergara,” Gwen crossed her arms dramatically. “Tatlong buwan mo nang tinititigan yang si Jhoanna Robles.”
“I do not stare.”
“You literally know her schedule.”
“That’s because pareho kami ng building.”
“Sus! Eh You know her coffee order nga!” Dagdag ni Mikha
“…Narinig ko lang.” sagot ni Colet
“You know na every Wednesday wala siyang tulog because duty niya sa hospital.”
“OH MY GOD,” sigaw ni Mikha. “CRUSH MO NGA.”
“Ang iingay niyo! Sssh” Pag-bawal ni Colet sa mga kaibigan
“Pre!” Gwen held Colet’s shoulders. “Campus crush ka rin kaya. Why don’t you just confess?”
“Because I’m not stupid. Ano ba! Ang gulo niyo!”
“Ha?” Sabay sabi ni Mikha at Gwen
“Hindi ako type ng mga katulad niya.”
“Ano bang klaseng tao gusto niya?” tanong ni Mikha.
“Probably someone loud. Social. Confident.”
“Edi kabaligtaran mo.” Biglaan na sagot ni Gwen
“Exactly.” Sagot ni Colet na nagpatahimik sa kanilang tatlo.
Napabunting hininga si Gwen habang si Mikha naman ay natawa.
“Alam mo, nakakainis ka minsan. Ang gwapo mo, matalino, varsity player, mabait, tapos torpe ka?”
“Hindi ako torpe.”
“Then prove it.” Panghahamon ni Gwen
“Hindi ko kailangan.”
“Takot ka lang mareject dude” dagdag ni Mikha
Colet closed her notebook calmly saka tumayo.
“I have library duty.”
“Takbo pa more!” sigaw ni Mikha habang tumatawa.
———
Tahimik sa library that afternoon. Mahina lang yung aircon at karamihan ng students tulog na sa mga sulok dahil walang klase.
Colet was fixing returned books nang may marinig siyang footsteps palapit.
“Excuse me.”
Napatigil siya.
That voice.
Paglingon niya, bumungad agad si Jhoanna Robles sa harap niya.
Close up.
Very close up.
“D-do you need help?”
“I’m looking for the research archives from last semester.”
“Oh. Ah—wait lang.”
Nagmamadali siyang tumalikod papunta sa shelves habang pinipilit pakalmahin sarili niya.
Bakit parang mas malamig yung aircon ngayon.
“Found it,” mahina niyang sabi habang inaabot yung folder.
“Thanks.”
Saglit na natahimik.
Then—
“You’re Colet Vergara, right?”
Napakurap siya.
“You know me?”
“I watched your game last week.”
“…Oh”
“You play well.”
Hindi alam ni Colet bakit parang biglang bumagal tibok ng puso niya.
“Thank you.”
“And you’re always here.”
“Huh?”
“In the library.”
“Ah…eh…S-Student assistant kasi ako.”
“I know.”
“I—”
“You also keep staring at me.”
Muntik mabitawan ni Colet yung hawak niyang libro.
“…What?”
Jhoanna tilted her head slightly.
“You thought hindi ko napapansin?”
“Ha?! Uhm..Hindi kita tinititigan.”
“You do.”
“H-Hindi.”
“You literally froze the first time I talked to you today.”
“Mainit kasi.”
“Nasa library tayo.”
Tahimik.
Tangina. Oo nga.
Jhoanna suddenly smiled a little.
First time niya makita yun.
And damn.
Gets na niya bakit baliw buong campus dito.
“You’re cute,” Jhoanna said casually.
Then she walked away like wala lang nangyari.
Meanwhile, si Colet?
Nakatayo lang sa gitna ng library.
Buffering.
“ATE COLET?”
Napabalik siya sa realidad nang sumilip si Stacey sa entrance.
“Okay ka lang ba? Bakit mukha kang namatay?”
“…Hindi ko alam.”
“Ano nangyari?”
“Ngumiti si Jhoanna sakin.”
“…Putangina.” Stacey stared at her dramatically.
“Chosen one ka pala.”