Chapter Text
“Hello?”
“Tangina mo, ano?”
She creased his forehead. “Hindi mo ba ako na miss?”
“Porket nagmomol tayo once miss na agad? Eat properly ha.”
Ouch, foul yun ah.
“Ah okay. Edi tangina mo Jongin ha? Pangit ka. Mangangamusta lang nga ako, impokrito ka. Nasa labas ako ng bahay mo, kukunin ko sana si Kai.”
Agad namang napabalikwas mula sa pagkakahiga si Jongin. “Wala si Kai dito, nasa bahay nila mama. Sorry.”
Napahinto naman si Jen. “Ano? Hayop ka!”
Tumawa naman ang lalake. “Sorry na, namiss kasi nila, kaya ayun, wala akong choice. Alangan naman ipagdadamot ko sa kanila si Kai. Mabait akong tao, Jen. Alam mo yun.”
“Fuck you.”
“Sorry, pass.”
“Mamatay ka na dyan!”
Humagalpak sa pagtawa si Jongin.
- - -
Hindi alam ni Chanyeol kung ano ang kanyang gagawin.
It's their first day of being husband and wife and he should be happy. And it makes him guilty that he feels empty. It feels like may mali sa ginawa niya.
“Hey...” Lambing ni Maxine kay Chanyeol. “Are you okay?”
Pilit naman siyang ngumiti. “Yeah, I'm fine. Just tired.”
He heard Maxine sighed saka hinagod hagod ang kanyang likod. “You know, you can always talk to me, right? I'm your wife, you’re my husband and—”
Chanyeol suddenly stands up na ikinagulat niya. “Idlip muna ako.”
Napakunot siya ng noo at agad niyang hinawakan ang braso nito. “No. Let's talk. Pag uusapan natin ’yan kasi ayokong mamomroblema ka na naman sa isang bagay na hindi ko alam. Please, Chanyeol?”
Liningian siya ng lalake. “Wala akong gana makipag usap ngayon. Pagod ako, okay?”
He felt guilt when he saw Maxine’s face. Nandiyan na naman yung awa niya sa babae na sisisihin niya pagkabukas. Bago paman siya makapagpigil, he shorten their distance to each other and kissed her forehead.
“I’m sorry...” Usal niya sabay hagkan sa pisngi niya.
Hinawakan naman ni Maxine ang kanyang kamay. Bumuntong hininga siya. “It’s... it's okay. You’re tired, kaya I should understand. I’m sorry too.”
Ngumiti naman si Chanyeol. “I know you're here for me, don't worry too much.”
Even though Maxine heard what he said, pakiramdam niya, malayo siya kay Chanyeol. She felt like he just acted that way to her because he felt pity.
And she didn't want that.
“I love you.” She said while staring at him.
At nagsisisi siya na ginawa niya ‘yun dahil nakita niya sa kanyang mga mata ang alinlangan, at lungkot.
“I-I love—”
“It's okay.” Ibinalewala niya ang sakit na kanyang nararamdaman.
She thought that being married to him will be perfect, and happy.
But she's wrong.
Akala niya, kapag parehas na sila ng apilyedo, titira sa isang bahay, hihiga sa isang kama, akala niya magiging malapit sila.
Her husband, his wife.
Tangina, mali pala siya.
