Work Text:
คุณคิดว่าคุณคงจะไม่ได้สัมผัสกับความรู้สึกนี้อีกแล้ว
กี่ปีมาแล้วนะ
ร้อยปี สองร้อยปี หรือว่าพันปี?
มันเนิ่นนานจนแม้แต่ตัวคุณเองยังไม่แน่ใจนักว่าจะยังคงรู้สึกถึงมันได้อีก
บางสิ่งในอ้อมแขนของคุณอุ่น ซึ่งนั่นทำให้คุณอดเศร้าใจไม่ได้
สักวันหนึ่งเขาจะจากคุณไป เหมือนกับคนอื่นๆ
กระนั้นคุณกลับรู้สึกสุขใจเช่นกัน ที่เลือดเนื้อเชื้อไขของคุณจะไม่ทุกข์ทรมานอย่างเช่นหนึ่งในผู้ให้กำเนิด
ได้ใช้ชีวิตที่คุณเฝ้าฝันถึงเสมอมา
"เขาเป็นยังไงบ้าง"
ฝ่ามือหนึ่งแตะกับแก้มของคุณ และคงเป็นเรื่องโกหกที่งี่เง่าที่สุด หากคุณบอกว่าคุณไม่ได้คิดถึงสัมผัสนี้เลย
"เขางดงาม" คุณตอบ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มที่คุณเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ายิ้มให้กับเสียงหัวเราะจากบุคคลด้านหลังคุณ หรือเพราะสิ่งอื่นใดแน่
"และเขาเหมือนคุณ"
งดงาม สว่างไสว
สิ่งที่สักวันจะต้องจากผมไป
แต่มันก็สายไปแล้ว คุณไม่สามารถกลับไปยังจุดเริ่มต้นได้อีก
ทั้งเธอและคุณ ต่างมาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับ
มารู้ตัวอีกที เธอก็มานั่งข้างคุณเสียแล้ว
และสัมผัสของเธอไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกขัดเขินอีกต่อไป
"ไม่ เขาเหมือนเราทั้งคู่"
ถ้าเพียงแต่
ถ้าเพียงแต่คุณเป็นอย่างเธอ
ทุกสิ่งคงจะง่ายดายกว่านี้
ใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ธรรมดา สร้างครอบครัว
แต่ทุกสิ่งไม่เป็นอย่างที่คุณหวังให้มันเป็นได้ทุกเรื่องหรอก
คุณไม่สามารถแก้ไขความจริงที่ว่าคุณเป็นเอเลี่ยนได้
เช่นเดียวกันกับที่คุณไม่สามารถเปลี่ยนความจริงที่ว่าเธอเป็นมนุษย์ได้เช่นกัน