Work Text:
-->อันนี้ยอมรับว่าเขียนได้กาวจริงๆ กาวแบบกาวเห็นวิธีเขียนที่ไหนก็ไม่รู้เลยอยากเขียนบ้างค่ะ
-->18+อย่างงงๆ
ในที่สุดสงครามระหว่างมนุษย์และคำสาปก็ได้เสร็จสิ้นเสียที
แน่นอนว่าความสูญเสียย่อมมาก เช่นเดียวกับโครงสร้างของหน่วยงานไสยเวทย์ที่ได้ถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ารูปเข้ารอย
ฤดูใบไม้ผลิได้เริ่มต้นขึ้น ท้องฟ้าสีครามปลอดโปร่งไร้เมฆสีมืดครึม ดอกซากุระบานสะพรั่งไปทั่ว เช่นเดียวกับผู้คนคร่าคร่ำในศาลเจ้าเล็ก ๆ แห่งนี้
โกะโจ ซาโตรุฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ สองมือเกาะกุมเจ้าสาวข้างกาย อุตะฮิเมะยังคงหน้าแดงเป็นมะเขือสุกก้มหน้างุด ๆ หลบอยู่ใต้วาตาโบชิ หนีสายตาล้อเลียนจากเหล่านักเรียน แม้จะเลยช่วงพิธีไซชู-ไอซัตสึหรือการบอกลาจบพิธีแต่งงานแล้วก็ตาม แต่มือของเธอยังคงเปียกชื้นไม่ต่างจาหกเขา
โกะโจบีบมือส่งความอบอุ่นไปให้ใต้โต๊ะ ส่วนฉากหน้าเขาก็ยิ้มแย้มหัวเราะสลวนเหมือนอย่างเช่นปกติ
เที่ยงคืน ทั้งคู่กลับมาพักที่โรงแรมได้เสียที อุตะฮิเมะถลาตัวลงเตียงนอน บ่นกระปอดกระแปดไม่หยุด ปวดไหล่บ้างล่ะ ร้อนบ้างล่ะ หิวบ้างล่ะ เหนื่อยบ้างล่ะ โกะโจเพียงยิ้ม ตรงเข้าไปนั่งข้างกายภรรยาตัวเองผู้นอนหันหลังให้อยู่ เขาบีบนวดเธออย่างเอาใจ
มือของเขาน้ำหนักเหมาะสม คุณนายโกะโจหลับตาพริ้มด้วยความสบายใจ ซาโตรุถามความเห็นเจ้าสาวหมาด ๆ ตลอดเวลา เขากดอวัยวะต่าง ๆ ซ้ำ ๆ วางมือซ้ำ ๆ ลูบไล้และหยุดลงที่บั่นท้าย
บีบและหยุด บีบและหยุด
“ทำอะไรน่ะ”
อุตะฮิเมะเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย เธอพลิกตัวกลับมามองหมอนวดจำเป็น มือของเขาจึงเลื่อนมาอยู่ด้านหน้าของหญิงสาวโดยปริยาย
ซาโตรุหัวเราะอย่างไร้เดียวสา เลื่อนฝ่ามือไปช้อนเอว ยกตัวเธอเข้ามากักไว้ในอ้อมกอด ทั้งโน้มตัวลงจมูกซุกเข้ากับซอกคอ จูบย้ำ ๆ ตรงจุดเดิมอย่างหลงใหล
“เฮ้ ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ” ใบหน้าพาดผ่านด้วยรอยแผลบิดเบี้ยว ใช้มือดันศีรษะสามีออกห่าง ฝ่ามือสัมผัสได้ถึงรอยยิ้มของเขาและลิ้นเปียกชื้นที่ค่อย ๆ เลียช้า ๆ
“เค็มไหมล่ะนั้น” อุตะฮิเมะหัวเราะ ปล่อยให้อีกคนกระทำตามใจชอบ
“ไม่เป็นไรหรอก” จมูกของเขาถูไถ ลมหายใจสัมผัสกับฝ่ามือจนรู้สึกจั๊กจี้ “ฉันไม่ถือ—”
เสียงเขาอ่อนโยน ซาโตรุฉวยโอกาสกัดนิ้วเรียวบางทีละนิ้ว ๆ “เธออร่อยออก ให้ฉันกินเถอะนะ”
“แต่ฉันถือ” อุตะฮิเมะหัวเราะใส่มารยาของเขาอีกครั้งแม้ใบหน้าหวานจะเปื้อนสีแดงจนน่าตลก แต่น้ำเสียงยังมั่นคง “กิจกรรมนี้มันต้องทั้งให้ทั้งรับไม่ใช่หรอ ฉันไม่อยากเอาอะไรเข้าปากตอนที่ยังไม่ล้างหรอกนะ”
“อืม” ชายผมสีขาวพยักหน้าทำความเข้าใจ “เธอรับอย่างเดียวก็ได้นะ เดี๋ยวฉันทำภายนอกให้ สัญญาว่าสามีคุณนายจะไม่ถอดเสื้อตัวเองแม้แต่ชิ้นเดียว—”
หมอนอิงใบที่หนึ่งถูกเขวี้ยงใส่ เขากระโดดหลบ
“ฉันสัญญาว่าจะทำแค่สี่รอบเอ้า!”
หมอนอิงใบที่สองถูกเขวี้ยงใส่อีกครั้ง เขากระโดดหลบเช่นเคย
“อย่ามาทะลึ่ง” คนบ่นปวดหลังเมื่อครู่ยืนจังก้าบนเตียง มือเล็กชี้หน้าชายอีกคน “ไปอาบน้ำไป๊!”
“โถ่ สี่รอบไม่จุใจเธอหรอ…” ซาโตรุเดินหยิบหมอนอิงส่งคืนสตรีดุร้ายบนเตียง “ไม่เกินสิบนะร่างกายฉันไม่ไหว”
“ (ถึงจะอยากทำมากกว่านั้นก็เถอะ) ” เขาพูดเสียงเบา แต่ใช่ว่าเธอจะไม่ได้ยิน
อุตะฮิเมะโกรธจนผมชี้ ถีบสามีตัวเองทันที “สิบรอบก็แย่ละ อายุเท่าเรารอบเดียวจะรอดหรือเปล่าเถอะ!”
“ท้าสินะ” ชายหนุ่มยิ้มล่อลวงจับข้อเท้าบอบบางของภรรยา ดึงให้เธอถลาร่างมาหาเขา สองมือรวบเอวบางแล้วอุ้มเป็นกระสอบทรายย้ายรกรากไปยังห้องน้ำทันที “ถ้าอยากได้ 10 รอบ เราต้องเริ่มแล้วล่ะ—เริ่มที่อาบน้ำด้วยกันก่อนเป็นไง”
อุตะฮิเมะเตะเขาพอเป็นพิธี ข่วนแผ่นหลังเขาเป็นพิธี แต่ก็หัวเราะเอ็นดูสามีหมาด ๆ ของเธอ
เยี่ยม—
ห้องน้ำสภาพเละเทะไปหมด แม้จะแค่อาบน้ำกันเฉย ๆ ก็เถอะ
ใบหน้าชายหนุ่มที่มีรอยนิ้วมือทั้งห้าประทับอยู่ยิ้มอย่างเอาใจพยายามเช็ดร่างภรรยาให้ครบทุกซอกทุกมุม ส่วนคุณภรรยาก็เช็คข้อความในโทรศัพท์ แชทกับโชโกะต่อ
“นี่ สนใจฉันบ้างสิ” ซาโตรุตีบั้นท้ายอุตะฮิเมะอย่างหมั่นเขี้ยว หญิงสาวเพียงฮึดฮัดในลำคอ แล้วพิมพ์ข้อความอย่างรัวเร็ว “เฮ้!” เสียงเขาดังขึ้น ลมหายใจของเขาปัดเป่าตรงข้างหูของเธอ เช่นดียวกับอวัยวะบางอย่างทิ่มบริเวณกลางหลัง
สาวผมดำยิ้มเสยะ ปรือตาแล้วกดปิดมือถือ ยีผมสีขาวจนยุ่งเหยิง สองมือเกาะเกี่ยวไปที่คอของเขาจูบไรขนเหนือริมฝีปาก “อืม สนใจก็ได้”
ลมพัดพรู ม่านสั่นไหว แสงจันทร์ โคมไฟ ผ้าห่มร่น เงาตรงกำแพง สั่นไหว สั่นเทา หนาวสั่น เกาะเกี่ยว แนบชิด ขา เอว ลดช่องว่าง ลมหายใจ จูบ หอม จูบ เบ้าตา ปลายจมูก แก้ม หู ดูดดึง เลีย หอบหายใจ
ลูบไล้ แนบชิด แผ่นหลัง สันหลัง เกลี่ยเป็นวงกลม เชื่องช้า หยิก หยอกล้อ
สัมผัส สัมผัส กดแน่น ระยะห่าง หายใจแผ่ว ครางในลำคอ แนบแน่น เหงื่อไหล จูบ ปาก ลิ้น ฟัน กัด แลกเปลี่ยน น้ำลายไหล หน้าอก
สวย สวย สว่าง งดงาม หยุดพัก มองหน้า เกลี่นเส้นผม เช็ดเหงื่อไคล จ้องตา หัวเราะ จูบ เลีย น้ำลาย เปลือกตา กกหู ขยับแขน กัด หอบหายใจ ขีดข่วน กดแน่น ริมฝีปาก ลำคอ กลางหน้าอก ใต้ท้องน้อย กึ่งกลางลำตัว เลีย เลีย ๆ ต้นขาด้านใน เกร็งหน้าท้อง ตัวยกสูง ลมหายใจขาดช่วง ขย้ำเส้มผม ขย้ำผ้าปูเตียง งอปลายเท้า งอเข่า หนี ถูกกด เลีย เลีย ดื่ม ดูด หัวเราะ
ไหล ไหล ของเหลว เลียช้าๆ ลูบไล้…ช้า…ช้า…ช้า
วิงวอน ร้องขอ หัวเราะ สอบถาม กรี๊ดใส่ ปาของ หัวเราะ ขยับกาย ใบหน้าแนบชิด เป่าลม มือแกร่ง หน้าอก ขย้ำ ขยี้ จูบ คลั่งไคล้ กัด ดูด กรี๊ด
ใต้ท้องน้อย ลูบช้า ๆ ลูบ ลูบ สัมผัส เกร็ง กระตุก หัวเราะ กดเข้าไป ชื้นแฉะ อบอุ่น หายใจแผ่วเบา หัวเราะ กัดแก้ม ตาขวาง นวดเป็นวงกลม นวด นวด ช้า ๆ หัวเราะ มองหน้า ตาฉ่ำปรือ กระแทก เร่งจังหวะ จูบ จูบ หัวเราะ
หอบ กลั้นเสียงหวีด หัวเราะ เลียนิ้ว ลูบไล้ กอดแน่น ลูบ ลูบ เคลื่อนไหว ช้า ช้า ช้า เส้นผมกระจาย
ยกตัว กัดไหล่ เลือดไหล หัวเราะ หัวเราะ หยิกแก้ม ลูบ ลูบ ท้องน้อย กล้ามเนื้อ ซิกแพ็ค หยิก หยิก ก้มลง กัด ลมหายใจ
ใกล้บริเวณนั้น ยิ้ม ยิ้ม อ่อนใจ อม ดูด อม กัด อม เลีย เกร็งหน้าท้อง เกร็ง ดื่ม ดื่ม ป้ายปาก หัวเราะ
จูบ ซอกคอ ไหล่ ต้นแขน ข้อศอก จูบย้ำ ๆ ดูด ข้อมือ คาง กัด ชีพจร จูบ ดูดนิ้วโป้ง นิ้วชี้ นิ้วกลาง เกลี่ยแหวน จูบค้าง ลูบผมสีขาว นวดกระหม่อมให้ เงยหน้า มอง ยิ้ม
พลิกร่าง จมเตียง หัวเราะ ไหล่ถูกจับ รอยช้ำ ฉีกยิ้ม ตาหยี่ ขยับร่าง กระแทก กระแทก ผสานผ่ามือ….
รุ่งสาง กอดแน่น