Chapter Text
'แค่ไม่นานวิคเตอร์'
ทุกอย่างฟังดูง่ายดายเวลาที่พวกเขาสองคนต่างให้คำมั่นสัญญาแก่กันและกัน แม้ทราบแก่ใจดีว่าประโยคเหล่านั้นแทบจะเป็นจริงได้น้อยแต่พวกเขาก็เลือกจะรับฟังและเชื่อคำมั่นเหล่านั้นมาเสมอ
ครั้งนี้แตกต่างออกไปวิคเตอร์ วอน ดูมและสตีเฟน สเตรนจ์ต่างรู้ดี พวกเขาเข้าใจดี สัมผัสได้ตั้งแต่คราแรกที่ได้ล่วงรู้เรื่องของอเมริกา ชาเวซ เด็กสาวที่มีพลังอำนาจแกร่งกล้าผู้สามารถเปิดประตูข้ามเส้นกั้นระหว่างมิติได้อย่างง่ายดาย
ดั่งที่สเตรนจ์บอกเขาแต่ต้นว่าหากใครได้พลังของเด็กคนนี้ไปจะเกิดความโกลาหลของมิติจักรวาล ดูมคือหนึ่งคนที่ต้องการช่วงชิงพลังอำนาจนั้นมาเป็นของตัวเองเพียงเพราะต้องการเป็นหนึ่งในทุกด้านแต่ความคิดต่อแผนการเหล่านั้นกลับต้องลบทิ้งไปด้วยเหตุผลที่ดูมมองว่าเป็นจุดอ่อนของตัวเอง
การมีคนสำคัญในชีวิตคือจุดอ่อนของคนที่เป็นผู้นำอย่างเขามาเสมอ
"ดาร์คโฮลด์เป็นเพียงตำราที่หลุดรอดขึ้นมาบนโลกมนุษย์เท่านั้นสเตรนจ์ หนทางที่จะต่อกรกับ the Book of the Damned ได้คือการใช้มันโต้ตอบกลับ"
"ผู้คนที่พยายามอ่านมันล้วนถูกหนังสือกลืนกินดวงวิญญาณวิคเตอร์ พวกเขากลับกลายเป็นคนที่เราไม่เคยรู้จัก ... ไม่สมควรมีใครได้เปิดอ่านมันแม้แต่ฉัน"
"หากเป็นเช่นนั้นนายควรเชื่อฉันแล้วส่งหนังสือเล่มนั้นมา ดูมคือผู้ที่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง"
"ฉันหมายรวมถึงนาย.. ฉันจะไม่ยอมให้นายได้แตะหนังสือเล่มนั้นอย่างเด็ดขาด.."
สเตรนจ์รู้ถึงความสามารถและพลังอำนาจที่บุรุษนามว่าวิคเตอร์ วอน ดูมมี แต่การจะเสี่ยงด้วยวิธีการนั้นเขาต้องยอมรับการสูญเสียตัวตนของคนสนิทไปด้วยซึ่งสตีเฟนไม่สามารถยอมรับได้ ในทางกลับกันดูมก็ไม่ได้ต้องการสูญเสียคนสำคัญไป สเตรนจ์ถูกลิขิตให้ต้องเป็นมหาจอมเวทมาแต่ต้นไม่ได้แปลว่าต้องยอมเสียสละตัวเองให้แก่มิติจักรวาลที่กว้างใหญ่เหล่านั้น
"นายรู้ว่าสมควรทำอย่างไรหากไม่เหลือทางเลือกอื่น"
"ฉันหวังว่า the Book of Vishanti จะเป็นตัวเลือกสุดท้าย"
เครื่องเทเลพอร์ตถูกเปิดใช้ทำงาน เกิดเป็นเสียงกระหึ่มดังก่อนที่บานประตูจะนำทางไปสู่เส้นทางที่ควรจะเป็น ในจักรวาลนี้ดูมได้ก้าวข้ามการเดินทางผ่านกระแสเวลาเป็นผลสำเร็จ นำไปสู่เครื่องที่ใช้ในการเปิดประตูมัลติเวิร์สอย่างเฉพาะเจาะจง
"แค่ไม่นานวิคเตอร์.. หลังจากอเมริกาปลอดภัยฉันจะกลับมา"
เขาเสียสตีเฟนไปตั้งแต่อีกฝ่ายพูดว่าจะกลับมา
วินาทีที่ทั้งสองคนก้าวข้ามประตูนั้นไปเสียงของปีศาจที่ไล่หลังมากลับดังสนั่นลั่นไปรอบด้าน เสียงของความวุ่นวายด้านนอกค่อยๆ คืบคลานมาจนถึงห้องแล็บอย่างรวดเร็ว ร่างอสุรกายใหญ่ยักษ์กวัดแกว่งทำลายโดยรอบจนอาคารถล่มเห็นท้องฟ้าเบื้องบน มันพยายามพุ่งทะลุประตูเทเลพอร์ตที่สเตรนจ์และชาเวซเพิ่งผ่านเข้าไปหวังจะจับตัวแต่ดูมกลับพยายามขัดขวางไว้ด้วยเวทมนตร์และเทคโนโลยีที่ตนครอบครองไว้ทั้งสอง
"Witch.."
เห็นได้ชัดว่าอักขระอักษรรูนเหล่านั้นเป็นของแม่มดและหนึ่งชื่อที่เด้งขึ้นมาในหัวโดยทันทีทันใดคือชื่อของวอนด้า แม็กซิมอฟ หรือที่รู้จักกันในนามของ
"Scarlet Witch!"
วิคเตอร์พยายามกักขังปีศาจตนนั้นทุกวิถีทาง ทั้งใช้คาถาและเครื่องมือแต่นั่นกลับไม่ได้ง่ายเลยเมื่อหนวดระโยงระยางพวกนั้นกวัดแกว่งไร้ทิศทางฟาดเอาร่างของชายในชุดเสื้อเกราะกระเด็นไปกระแทกกับเสาจนทำให้เพดาถล่มเคลื่อนลงมาทับร่างจนมิด
สร้างโอกาสให้แก่ปีศาจตนนั้นผ่านทะลุเข้าไปยังเครื่องเทเลพอร์ตตามหลังสเตรนจ์ไปติดๆ อีกทั้งสร้างความเสียหายให้กับเครื่องมืออันก้าวหน้าเครื่องนั้นจนพังขัดข้องในท้ายที่สุด
--------------------------------------------------------------
เสียงหายใจรวยรินภายใต้ความมืดและเสียงอันอื้ออึง นับเป็นเวลาสักพักใหญ่ที่วอน ดูมถูกทับอยู่ใต้ซากอาคารห้องแล็บ อย่างน้อยชุดเกราะที่เขามักจะสวมก็ช่วยป้องกันได้ในระดับหนึ่ง
"บอริส.. ฉันจะไปเยี่ยมเยียนแม็กซิมอฟ"
ประโยคนั้นคล้ายเป็นการออกคำสั่ง ความคับแค้นใจกำลังผลักดันให้ด็อกเตอร์ดูมต้องการเดินทางไปหาสการ์เล็ตวิชในทันทีแต่กลับโดนห้ามไว้โดยชายเพียงคนเดียวที่ดูมยอมรับฟัง
"มาสเตอร์ดูม สภาพในตอนนี้คงไม่เหมาะกับการเผชิญหน้ากับแม่มด และเราก็มีปัญหาใหญ่ยิ่งกว่านั้น..."
ชายชราหันไปยังทิศทางของเครื่องมือทางด้านหลัง กระแสไฟฟ้าแล่นดังเปรี๊ยะลัดวงจร แถมประตูทางผ่านยังหักงอไร้รูปทรง ดวงตาของดูมสั่นไหวด้วยหลากอารมณ์ ลำดับความสำคัญก่อนหลังภายในหัวโดยทันที
"ด็อกเตอร์สเตรนจ์ต้องการความช่วยเหลือจากท่าน"