Work Text:
Ένα χτύπημα... Δύο χτυπήματα... Τζίφος. "Σήκωσε το τηλέφωνο πιά ρε Ρίννε". Η ώρα ήταν τρεις το μεσημέρι, όλα τα μέλη του Crazy:B είχαν μαζευτεί για εξάσκηση. Καθώς έφτανε το μοιραίο βράδυ του Halloween, ο Κοζάκου προσπαθούσε να οργανώσει μία τελευταία συνάντηση για να μπορέσουν να έχουν τον καλύτερο δυνατό συγχρονισμό στον χορό, πράγμα που ο Ρίννε έβρισκε ανούσιο και βαρετό.
"Έχει αργήσει δύο ώρες." Είπε ο Χίμαρος. Δεν αποτελεί απόκομμα της φαντασίας η αργοπορία για τον Ρίννε, αλλά συνήθως σήκωνε το τηλέφωνο για να ενημερώσει την παρέα ως προς το που βρίσκεται. "Ήταν καλά το πρωί πρίν πάω για δουλειά στο καφέ, έλεγε πως θα βγεί με κάτι φίλους, θα πάνε Ομόνοια". Άκρα του τάφου σιωπή. "... Πάλι στην Ομόνοια ο ηλίθιος; Ως εδώ και μην παρέκει! Δεν μπορεί να πάει κάθε μέρα με όποιον κάγκουρα υπάρχει να στρίβει μπάφους στην Ομόνοια!." Εξάπτει ο Κοζάκου.
Ξαφνικά ένας χτύπος κινητού ηχεί στην σάλα χορού. Ήταν το κινητό του Νικία, ο αριθμός άγνωστος σε αυτόν. "Σήκωσέ το, μπορεί να είναι ο Ειρηναίος" απαντά ο Κοζάκου στην σιωπηλή ερωτήση του Νικία. Σηκώνοντας την κλίση αμέσως ακούγεται ένας ήχος από σειρήνες και φωνές. "Ρίννε; Ρίννε εσύ είσαι; Πού είσαι παιδάκι μου σε περιμένουμε δύο ώρες, τι έγινε;" Ρωτά με ανησυχεια ο Νικίας. "ΝΊΚΙ ΑΓΆΠΗ ΜΟΥ ΈΛΑ ΠΆΡΕ ΜΕ ΑΠΟ ΕΔΏ! ΜΕ ΈΠΙΑΣΑΝ ΝΊΚΙ, ΜΕ ΈΠΙΑΣΑΝ!". "Πρώτα απ'όλα μην φωνάζεις, δεύτερον ποιός σε έπιασε Ρίννε; Προσπάθησες να ληστέψεις Μασούτη πάλι;". "ΜΕ ΒΡΉΚΑΝ ΜΕ ΚΟΚΌ" "Τι κόκο; Τα δημητριακά;". "ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΓΙΚΉ ΣΚΌΝΗ ΤΟΥ ΤΡΑΝΝΟΥ ΝΊΚΙ!". Σιωπή. Το πρόσωπο του Νίκι είχε πέσει στο πάτωμα. "Ειρηναίε "Ρίννε" Αμαγιέ... ΤΙ ΈΚΑΝΕΣ ΛΈΕΙ;" Είπε ο Νικίας Σίνας στο τηλέφωνο.
Μέσα στα κλάματα ο Ρίννε απαντά πώς δεν ξέρει το έγινε και πώς δεν φταίει αυτός, αλλά ήταν πολύ αργά. Δύο ώρες αργότερα ο Νίκι φτάνει μπροστά στο κελί του Ρίννε, οι άλλοι δύο δεν είχαν έρθει μαζί του, μάλιστα είχαν μία ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα τον άφηναν μέσα. Ο Νίκι πλησιάζει τον Ρίννε και αφού τον χαστούκισε καλά καλά του λέει "Κάλεσα τον Ιμπάρα για να βρει τρόπο να σε βγάλουν...". Μετά από έναν βαρύ αναστεναγμό συνεχίζει "Ρίννε δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνεις αυτό, πρόσεχε λίγο.". Ο Ρίννε τον κοιτάζει με μάτια πού γυαλίζουν "Μα Νίκι-"
"Όχι μα, ούτε ξε-μα. Δεν το λέω αυτό συχνά αλλά ενδιαφέρομαι για εσένα και δεν αντέχω να σε βλέπω κάθε λίγο και λιγάκι να σε πιάνουν." Λίγες φορές ο Ρίννε είχε δεί τον Νίκι τόσο θυμωμένο. Κοιτάζει κάτω, δεν τολμά να τον αντικρίσει. Ένα τέτοιο ύφος ο Νίκι είχε δεί από τον Ρίννε, μόνο όταν τον γνώρισε τόσα χρόνια πρίν. Με μία βαθιά ανάσα συνεχίζει, "Άμα δεν το κάνεις για τον εαυτό σου τουλάχιστον σκέψου εμένα, οκ;" Και με αυτό φεύγει από το κελί.
Δύο μέρες αργότερα ο Ρίννε αφέθηκε ελεύθερος και δεν ξαναπήγε ποτέ στην Ομόνοια.