Work Text:
Η ώρα ήταν δώδεκα . Ο Αναστάσιος 'Τάσος' Καζεχάγιας είχε ετοιμαστεί να πάει στην εκκλησία του χωριού Γιουμενοσάκι, ή αλλιώς την εκκλησία της οικογένειας του στο Ονειροχώρι. Ήταν το Σάββατο του Πάσχα και όλοι ανυπομονούσαν, κρατώντας λαμπάδες στο χέρι, να πάνε στην εκκλησία.
Άλλοι περισσότερο από άλλους...
"Νίκι θα αργήσουμε να πάμε στην εκκλησία! Τι κάνεις τόση ώρα;"
"Κάτσε Ρίννε δεν χωράει το τάπερ με το αρνί στη τσάντα μου! Τι θα φάω στον δρόμο; Θες να πεθάνω από την πείνα;"
Άλλοι λιγότερο...
"Τοτό μου μην κάνεις έτσι... Δεν είχε λαμπάδα Barbie τι να κάνουμε..."
"Τι εννοείς δεν είχε λαμπάδα Barbie; Είμαι ο Τοτός Χιμεμίγιας! Και ο Τοτός Χιμεμίγιας θέλει λαμπάδα Barbie όχι λαμπάδα Monster High!"
Σιγά σιγά όλο το χωριό μαζεύτηκε στην πλατεία. Ζευγάρια χέρι χέρι, παιδιά με λαμπάδες, οικογένειες. Όλοι ήταν εκεί για να γιορτάσουν αυτή την αγία μέρα. Μα περισσότερο απ' όλους είχαν μαζευτεί και όλες οι γιαγιάδες του χωριού με το κουτσομπολιό. Και φυσικά όπου υπάρχει κουτσομπολιό υπάρχει και ο Ιορδάνης Τόμοε.
"Μαρί άκουσες τι έγινε με τον Σού? Είναι γκέι"
"Ο Σού Παπουτσής??"
"Ναι μαρί σε λέω τον είδα στο χωριό με τον Μιχαήλ τον Καγκεχίρα"
"Ιορδάνη θα κάτσεις να κουτσομπολεύεις για πολύ ακόμα;" Τον ρώτησε ο Γιάννης Σαζανάμης που ήταν, δυστυχώς σύμφωνα με αυτόν, ο συγκάτοικος του Ιορδάνη. Υποτίθεται θα έβγαιναν μαζί για να βγάλουν τον σκύλο τούς την Μαίρη για βόλτα. Της είχαν πάρει και λαμπάδα, ιδέα του Ιορδάνη.
"Γιάννη μου σταμάτα, αφού ξέρεις ότι πρέπει να τα ξέρω όλα!"
Με ένα βάρη αναστεναγμό ο Γιάννης έκατσε δίπλα του σε ένα παγκάκι στη πλατεία και, καθώς δεν τον ενδιέφερε καθόλου το κουτσομπολιό, έβλεπε τριγύρω. Αντικρίζει τον Άγγελο Τένσουην και τον Βασίλη Χιμπίκη, το γνωστό ζευγαράκι του χωριού. Είχαν βγάλει τον Τοτό για να πάνε όλοι μαζί εκκλησία όμως δεν φαίνεται ότι ο Τοτός ήταν και πολύ χαρούμενος.
Λίγο πιο πέρα από το ζευγάρι ήταν το θέμα του κουτσομπολιού του Ιορδάνη, Ο Σού και ο Μιχαήλ. Κρατούσαν περίτεχνες λαμπάδες και φορούσαν ρούχα που κάποιος θα μπορούσε να περιγράψει μόνο ως για πασαρέλα στο Παρίσι όχι για Πάσχα στο χωριό. Φαινόταν να βλέπουν το ζευγάρι με αντιπάθεια, όμως με όλη την φασαρία δεν μπορούσε να τους ακούσει.
Τα φώτα άρχισαν ένα ένα να σβήνουν.
"Δεύτε Λάβετε Φώς!" Φωνάζει ο παπάς Αναστάσιος.
Γρήγορα όλοι τρέχουν να δούν ποίος θα ανάψει πρώτος την λαμπάδα τού. Προηγούνται ο Άγγελος με τον Βασίλη και τον μικρό Τοτό, τούς ακολουθούν γρήγορα ο Σού και ο Μιχαήλ.
"Βασίλη, αγάπη μου, μυρίζεις κάτι καμμένο;"
"Ο θεέ μου Άγγελε! Τα μαλλιά σου καίγονται! Μα πώς είναι δυνατόν κανένας δεν έχει ανάψει την λαμπάδα τού;"
Και όμως όλα είναι δυνατά με την αντιπάθεια που έχει ο Σού για τον Άγγελο. Με σπίρτο κρυμμένο που πέταξε στο μαλλί του, άρχισε φωτιά. Και έτσι εξαφανίστηκε μαζί με τον Μιχαήλ.
Ευτυχώς γι' αυτούς, τους είδαν ο Ειρηναίος και ο Νικίας, που τότε μόλις είχαν φτάσει στην πλατεία μπροστά στην εκκλησία του χωριού, και έγκαιρα τους έδωσαν ένα μπουκάλι νερό του Νικία για να την σβήσουν.
Τελικά πρώτος στο χωριό που πήρε το άγιο φώς δεν ήταν καν από το χωριό! Ήταν κάποιος γνωστός του Ρίννε που γνώρισε στα Εξάρχεια στην Αθήνα, κάποιος που απλά τον αποκαλούσε Ζάρι.
Η νύχτα έφτανε στο τέλος της. Έτσι, όπως ήταν έθιμο στο χωριό, όλοι μαζεύτηκαν για να τσουγκρίσουν τα αυγά τους πρίν πάνε σπίτι τους.
"Χριστός Ανέστη Χίμαρε, ο Θεός να είναι πάντα μαζί σου"
"Χριστός ανέστη Τάσο, θες να τσουγκρίσουμε τα αυγά μας;"
"Φυσικά"
Αυτό που δεν ήξερε ο Τάσος όμως είναι πως το αυγό του Χίμαρου ήταν ψεύτικο, αγορασμένο μόνο και μόνο για να μην νικήσει ο Τάσος. Ο Χίμαρος νίκησε τον Τάσο και πολλούς άλλους μετά από αυτόν μέχρι πού...
"Χίμαρε το αυγό σου έσπασε!" Λέει ο Τάσος
"Μα πώς, δεν είναι δυνατόν"
Αυτός που το είχε σπάσει ήταν ο Αντώνης, ένα αγγελικό φώς φαινόταν σαν να λάμπει στο πρόσωπο του καθώς μιλά.
"Κατάλαβα από την αρχή ότι το αυγό σου είναι ψεύτικο. Χίμαρε, σε τέτοιες άγιες μέρες πρέπει να βάλεις την υποκρισία και το μίσος πίσω. Δεν πειράζει τώρα όμως, πάμε να φάμε όλοι αρνί και να ξεχάσουμε αυτή την υπόθεση"
Όλοι συμφώνησαν και το θέμα γρήγορα ξεχάστηκε απ' όλους, εκτός από τον Ιορδάνη που το συζητούσε με τις γριές του χωριού.
Και έτσι με πολύ φαϊ και γέλιο, τελείωσε αυτή η περιπετειώδης βραδιά στο Ονειροχώρι.