Work Text:
Dawno, dawno temu w królewskiej rodzinie Gusu Lan, urodził się drugi książę. Dziecko o złotych oczach oraz brązowych włosach. Dano mu imię Lan Zhan.
Jego rodzice nie wiedzieli, że włosy księcia mają magiczną moc.
Ich siłę znała jednak samolubna staruszka, Wang Lingjiao, która pragnęła zdobyć wieczną młodość.
Porwała Lan Zhana i ukryła w wieży zbudowanej w dzikiej głuszy. Chłopiec nie wiedział, że jest księciem.
Włosy Lan Zhana rosły i rosły, a chłopiec uwielbiał patrzeć przez okienko na liczne światełka, które pojawiały się na nocnym niebie zawsze w dzień jego urodzin.
Marzył o wyjściu z wieży, ale Wang Lingjiao zawsze odmawiała jego prośbą.
W tym samym czasie młody złodziej Wei Ying ukradł z zamku niezwykłą rzecz. Ścigali go za to królewscy strażnicy.
Niespodziewanie dostrzegł wieżę, która wydała mu się idealną kryjówką.
Gdy Wei Ying wspiął się na wieżę, Lan Zhan ogłuszył go patelnią.
Potem zajrzał po kryjomu do jego torby. Znalazł w niej błyszczącą, złotą rzecz. Na pewno już ją kiedyś widział.
Po odzyskaniu przytomności Wei Ying spostrzegł, że jest przywiązany do krzesła. Lan Zhan użył do tego swoich długich włosów. Pokazał mu także namalowany obraz.
Następnego dnia były jego osiemnaste urodziny. Postawił warunek, że jeśli Wei Ying pomoże mu zobaczyć światełka z bliska, zwróci mu torbę.
Wei Ying się zgodził, a Lan Zhan użył swoich włosów, by uciec z wieży.
Nigdy wcześniej nie wychodził na zewnątrz! Kiedy jego stopy dotknęły trawy, Lan Zhan niemal pękł ze szczęścia i radośnie podskakiwał.
Lan Zhan i Wei Ying cieszyli się swoją wyprawą, ale byli w niebezpieczeństwie! Wang Lingjiao spostrzegła ich ucieczkę i ruszyła ich śladem.
Wei Yinga ścigali też królewscy strażnicy i wściekli na niego wspólnicy, Wen Chao i Wen Xu. Pragnęli odzyskać koronę!
Po jakimś czasie Lan Zhanowi i Wei Yingowi udało się wymknąć prześladowcą.
Wei Ying został ranny, a Lan Zhan użył swoich magicznych włosów by go uleczyć. Śpiewając, włosy świeciły czystą bielą, a rana magicznie zniknęła.
Pewnego ranka zaatakował ich królewski koń. Lan Zhan zauważył, że ma na imię Jabłuszko. Koń podróżował wraz z nimi.
Następnego dnia Lan Zhan zobaczył coś, co zaparło mu dech w piersiach: piękne królestwo osłonięte chmurkami, nad którymi górował zamek. Było tak blisko!
W mieście Lan Zhan zobaczył obraz, na którym namalowano Króla, Królową i ich dwoje dzieci. Jedno z nich było zaginionym Księciem.
Dziecko miało brązowe włosy i złote oczy... tak jak on!
Wei Ying wziął Lan Zhana na przejażdżkę łodzią, by pokazać mu latające światełka, które okazały się lampionami!
Dał chłopcu lampion, by mógł wypuścić go wraz z innymi, a on zwrócił mu koronę. Wpatrywali się w sobie głęboko w oczy. Byli zakochani.
Później Wei Ying i Lan Zhan zostali rozdzieleni. Wang Lingjiao powiedziała chłopcu, że Wei Yingowi zależało tylko na koronie.
Lan Zhan odkrył jednak, że Wang Lingjiao kłamie! Zrozumiał, że jest zaginionym księciem!
Niespodziewanie pojawił się Wei Ying, by uwolnić Lan Zhana! Wang Lingjiao zraniła go. Zażądała, by Lan Zhan został z nią na zawsze.
Jeśli to przyrzeknie, pozwoli mu uratować Wei Yinga. Zanim Lan Zhan cokolwiek zrobił, Wei Ying ściął mu włosy, które straciły magiczną moc.
Bez tej magii Wang Lingjiao błyskawicznie się zestarzała i rozsypała w proch. Lan Zhan był wolny, ale Wei Ying umierał.
„Byłeś moim marzeniem. To mogłeś być tylko ty Lan Zhan” - wyszeptał. Łza Lan Zhana spłynęła na Wei Yinga, zaczęła świecić czystą bielą i... chłopak ozdrowiał!
Wei Ying zabrał Lan Zhana na zamek. Król i Królowa całowali i ściskali swojego zaginionego syna. Jego brat mocno go wyściskał.
Ten nocy całe królestwo świętowało jego powrót, a po niebie płynęły setki lampionów - światełek, które wskazywały Lan Zhanowi drogę do domu.