Work Text:
"Νικία Σίνα, καταδικαζεσαι, σύμφωνα με το άρθρο 264 του ποινικού κώδικα, για εμπρησμό με 5 χρόνια φυλάκισης!"
Αυτο ήταν το τελευταίο πράγμα που άκουσε ο Νίκι πριν τον τραβήξουν απο το δικαστήριο. Και τώρα πλήξη. Κολλημένος μέσα σε ένα κελί με τρια γεύματα την μέρα. Μονο τρία! Σε τι απάνθρωπες συνθήκες ζεί.
Το φαγητό δεν είναι το μόνο που τον απασχολεί όμως...
'Ούτε αντίο στον Ρίννε δεν πρόλαβα να πω...' σκεφτόταν.
Μα αλήθεια πως κατάντησε έτσι ο φημισμένος σεφ Νίκι; Η φυλακή ειναι μέρος όπου συχνάζει ο Ρίννε, όχι αυτός!
Ολα ξεκίνησαν πριν απο μερικές μέρες. Ο Ιούνιος μολις ειχε αρχίσει να μπαίνει και η δουλειά στην καφετέρια 'Κανέλα' έγινε ακόμα πιο κουραστική, λόγο της ζέστης. Ευτυχώς η μέρα πέρασε σχετικά γρήγορα και σύντομα άρχισε να σουρουπώνει.
Πριν φύγει αποφάσισε να φτιάξει κάτι για τον συγκάτοικό του, τον Ρίννε. Είχαν περάσει μήνες απο την τελευταία φορά που πήγε φυλακή ο Ρίννε. Δεν είχε πάει ούτε και για έναν μπάφο στην Ομόνοια! Κάποιες φορές πήγαινε στα Εξάρχεια για τζόγο με το 'αλάνι του' τον Ζάρι αλλά τίποτα παραπάνω. Ο Νικι ήταν πολύ περήφανος για αυτόν και έτσι ήθελε να του ετοιμάσει κάτι για να τον συγχαρεί για την εξαίρετη συμπεριφορά του.
Η βάρδιά του είχε τελειώσει αλλα καθώς μαγίρευε δεν το πρόσεξε. Βγαίνοντας επιτέλους απο την κουζίνα και έτοιμος να κλείσει το μαγαζί βλέπει από την άκρη του ματιού του ένα γνωστό πρόσωπο με κόκκινα μαλλιά και άσπρες ανταύγειες. Ήταν ο φίλος του ο Νέστορας Σακασάκης, που είχε γνωρίσει σε γάμο στο χωριό.
"Νέστορα η καφετέρια κλείνει σε λίγο... Για να μην σε κλειδώσω μέσα μπορείς να βγείς;" Ο Νικι ρώτα με σιγανή φωνή.
Ο Νέστορας αρχικά δεν τον άκουσε, συνέχισε να πληκτρολογεί παθιασμένα στο λάπτοπ του.
"Νέστορα;"
"Ναι, παρακαΛΏ;" τινάχτηκε ξαφνικά ο Νέστορας, επιτέλους ακούγοντας τον Νίκι.
"Το μαγαζί έκλεισε..." Ο Νίκι ξανά λέει, δείχνοντας οτι έχει νυχτώσει έξω με τα χέρια του.
"Α ναι ναι, φεύγω τώΡΑ! Μάλιστα δεν ήμουν ποτέ εΔΏ!"
Έτσι φεύγει απο το μαγαζί ο Νέστορας, η καλύτερα, τρέχει μακριά, ξεχνώντας πίσω τον υπολογιστή του.
Ο Νίκι πήγε να ρωτήσει τι έγινε μόλις τώρα, αλλα για την διατήρηση της ψυχικής του ακεραιότητας αποφάσισε απλα να μην ασχοληθεί.
Πηγαίνοντας σπίτι, ο Ρίννε χάρηκε πάρα πολύ που τον είδε λέγοντας πως αμα μπορούσε να τον φιλήσει πριν τον γάμο τούς θα το έκανε. Βέβαια ο Νίκι έπρεπε να του θυμίσει πως δεν παντρεύονται, κάτι που περίεργος, για τον Νίκι, στεναχώρησε τον Ρίννε.
Το βραδινό ήταν όπως όλα τα άλλα. Ο Ρίννε του έλεγε πως πέρασε την μέρα του και αυτός άκουγε. Mερικές φορές ο Ρίννε τον πείραζε κιόλας λέγοντας πράγματα για το πως κάνουν σαν παντρεμένο ζευγάρι και πως ο Νίκι είναι η νύφη του.
"Δεν είμαι η νύφη σου!" Έλεγε ξανά και ξανά ο Νίκι με θυμό στην φωνή του.
Ο Νίκι ποτέ δεν μπορούσε να καταλάβει τον Ρίννε.
Πώς μπορούσε απλά να του λέει όλα αυτά και να μην τον αγαπά πραγματικά; Και αμα τον αγαπούσε δεν το έδειχνε καλά!
Ο Νίκι καταλαβαίνει τα πάντα για την μαγειρική αλλά ο Ρίννε και τα πραγματικά συναισθήματα του θα είναι πάντα ένα μυστήριο σε αυτον. Έχουν περάσει τόσα μαζί και παρόλο που τον καταλαβαίνει περισσότερο απο άλλους σε πολλά πράγματα, ο Ρίννε δεν εκφράζει τα πραγματικά του συναισθήματα πάντα ακόμη και μπροστά του!
"Νίκι με ακούς;" Τον ρωτά ξαφνικά ο Ρίννε
"Α ναι συγνώμη αφαιρέθηκα" απαντά ο Νίκι με ένα αμήχανο χαμόγελο.
Ο Ρίννε, μπορεί να μην το φαίνεται, αλλα δεν είναι, χαζός, ειδικά σε θέματα που αφορούν τον Νίκι. Καταλαβαίνει ότι κάτι τον απασχολεί αλλα αποφασίζει μην ρωτήσει και αντίθετα να του φτιάξει την διάθεση.
"Πάλι για φαγητό σκέφτεσαι; Και μόλις έλεγα ότι θα σε βγάλω να πάμε στο καινούργιο εστιατόριο που άνοιξε στο κέντρο..."
"Λες ψέματα!" Λέει ο Νίκι σχεδόν πέφτοντας απο την καρέκλα που καθόταν στην κουζίνα τους. Τα μάτια του λάμπουν μόνο που ακούει για το μέρος και απο την άκρη του χείλους του τρέχουν σάλια.
Ο Ρίννε ήξερε ότι ο Νίκι ήθελε να πάει εκεί απ' όταν άνοιξε το μαγαζί αλλα δεν είχε την ευκαιρία.
"Όχι! Πήγα εχτές στα Εξάρχεια και κέρδισα στο Πόκερ και πήρα πολλά λεφτά έτσι θα σε βγάλω για ραντεβού"
"Δεν είναι ραντεβού δεν είμαστε-"
Αλλα πριν μπορέσει να τελειώσει ο Νίκι την πρόταση του, χτυπάει η πόρτα. Το να την άνοιξη αποτέλεσε το μεγαλύτερο λάθος της ζωής του.
"Νικία Σίνα συλλαμβάνεσαι για το κάψιμο του καφέ 'Κανέλα' " Είπε ο αστυνομικός βάζοντας του χειροπέδες.
Τίποτα αλλο δεν μπορούσε να πει καθώς τον τράβηξαν αμέσως στο τμήμα.
Η δίκη του θα ήταν την επόμενη μέρα. Το καφέ είχε πιάσει φωτιά ώρες μετά την λειτουργία του και αυτός ήταν ο τελευταίος που ήταν εκεί ώρες αφου είχε κλείσει. Η φωτιά δεν προκλήθηκε απο κάποιον αναμένο φούρνο έτσι πιστεύουν ότι ο Νίκι την άναψε επίτηδες.
"Αλλά δεν το έκανα!" Έλεγε ξανά και ξανά όμως κανείς δεν τον πίστευε. Ούτε στο τμήμα, ουτε στην δίκη.
Και έτσι κατέληξε στον Κορυδαλλό, στο κελί 33.
Μόνο μια μερα είχε περάσει και νόμιζε ότι θα τρελαθεί. Δεν είχε μιλήσει σε άνθρωπο απο οταν έγινε την σύλληψη του. Το βράδυ εκείνο έκλαψε στο κελί σιγανά. 'Ετσι θα περάσω τα νιάτα μου; μόνος;' αναρωτιόταν. Κοίταξε κατω με έναν βαθύ αναστεναγμό.
"Πάλι μόνος κατέληξες Νίκι. Μόλις είχες κάποιον στην ζωή σου που σε αγάπησε πραγματικά. Κάποιον που δεν θα σε άφηνε όπως οι γονείς σου. Κάποιον που σε κάνει πραγματικά χαρούμενο. Αλλά εσύ τον άφησες πίσω. Τον παράτησες. " Αυτο του έλεγε ξανά και ξανά μια φωνή στο μυαλό του.
"Δεν ήθελα να τον παρατήσω! Δεν φταίω εγώ!" Ήθελε να απαντήσει.
Ούτε και στην φυλακή δεν μπορεί να ξεχάσει τον Ρίννε, γεγονός πού συνειδητοποιεί και χαμογελά.
"Αχ Ρίννε μακάρι να ήσουν εδώ μαζί μου..."
"Βάλτε τον στο κελί 33!" Ξαφνικά ακούστηκε μία φωνή.
"Όπα ρε μάγκες, τσιλάρετε λιγο"
'Αυτή η φωνή...'
Ο Νίκι δεν είχε νιώσει ποτέ πιο χαρούμενος ακούγοντας την φωνή του Ρίννε στην ζωή του. Ξεπερνά ακόμα και όταν του είπε να πάνε για δείπνο μαζί και αυτός κερνούσε.
Μέσα στην απερίγραπτη φρενίτιδα του δεν συνειδητοποίησε ότι άρχισε να κλαίει, μέχρι που έβαλαν τον Ρίννε στο ίδιο κελί με αυτόν.
"Γειά Νικι-"
Δεν πρόλαβε καλά-καλά να τελειώσει την πρόταση του και ο Νίκι αμέσως πετάχτηκε στην αγκαλιά του.
"Ρίννε! Μου έλειψες τόσο πολύ..."
"Και εμένα Νίκι"
"Κάτσε..."
Ο Νίκι μετά το ψυχικό ξέσπασμά του συνειδητοποιεί τι γίνεται. Ο Ρίννε είναι στην φυλακή μαζί του. Στο ίδιο κελί. Τον έβαλαν μέσα. Σιγή.
"Νίκι μπορώ να εξηγήσω..."
"Ειρηναίε 'Ρίννε' Αμαγιέ άμα οι επόμενες λέξεις που θα φύγουν απο το στόμα σου έχουν να κάνουν με την 'μαγική σκόνη του Τρανού' και την Ομόνοια δεν θέλω να ακούσω τίποτα."
"Βασικά... με βάλανε μέσα γιατί λήστεψα Μασούτη χωρίς μάσκα..."
"Τώρα δεν ξέρω άμα πρέπει να σου πω μπράβο γιατί δεν έκανες κόκα ή να σε βρίσω γιατί μόλις διέπραξες το πιο ηλίθιο έγκλημα..." Του απαντά ο Νίκι κοιτώντας τον με ένα περίεργο βλέμμα. Ένα βλέμμα ανάμεσα στην απόλυτη απογοήτευση και την περιέργεια.
Είχε μείνει τελείως άναυδος με τις πράξεις του Ρίννε. Γιατί κάποιος να ρισκάρει να χάσει την φήμη του, την καριέρα του, την ελευθερία του για κάτι που ξέρει θα αποτύχει.
'Άλλες φορές τουλάχιστον προσπαθήσε να κρύψει την ταυτότητά του... μα γιατί τώρα;...'
"Ειναι σαν να ήθελε..." Λέει ο Νικι δυνατά, μια πράξη ασυνείδητη.
"Να με πιάσουν. Ναι Νίκι"
"Μα γιατί;"
"Γιατί σε αγαπ-"
Ομως πριν προλάβει να τελειώσει την πρότασή του η πόρτα πετάγεται ορθάνοιχτη.
Μέσα απο το φως της ξεπροβάλλεται ένας άντρας με μαλλιά κόκκινα. Μα φυσικά! Ο Νέστορας ηταν εκεί πριν φύγει ο Νίκι απο το καφέ!
"Καλησπέρα κύριΟΙ."
"Νέστορα! Πες τους ότι ειμαι αθώος!" Φωνάζει ο Νικι τρέχοντας αμέσως στα κάγκελα του κελιού για να δει τον Νέστορα.
"Ήδη το έκανα δεν χρειαζόμουν εσένα να το ΠΕΊΣ." Απαντά ο Νέστορας με απειλητικό βλέμμα, όμως μετά αναστενάζει.
"Θα σε βγάλουν σε λίΓο. Αλλά πρώτα θα εξηγήσω τι ακριβώς έγιΝΕ."
Και σαν μαγεία μια σκηνή προβάλλεται μπροστά στα μάτια του Νίκι...
Μία ιστοσελίδα ονόματι "ΑΟ3" είχε πέσει λόγο μίας διαδικτυακής επίθεσης. Ο Νέστορας προσπαθούσε με κάθε τρόπο να την επαναφέρει για ώρες. Τόσες πολλές ώρες μάλιστα που δεν πρόσεξε το λυκόφως στον ουρανό μέχρι να τον ειδοποίηση ο Νίκι για το κλείσιμο της καφετέριας. Μέσα στον πανικό του για να μην μάθει κανείς ότι γνωρίζει για το "ΑΟ3" ξέχασε τον υπολογιστή του εκεί.
Οι ώρες περνούσαν, αλλα όταν συνειδητοποιεί ότι ξέχασε τον υπολογιστή του ήταν αργά. Ο Νικι είχε φύγει. Έτσι γυρίζει σπίτι με άδεια χέρια.
Η ώρα ήταν δύο το πρωί οταν ο πραγματικός εγκληματίας μπήκε μέσα στο μαγαζί. Τρυπώνοντας απο έναν μικρό αεραγωγό μπαίνει μέσα και αμέσως πάει να καταστρέψει τον υπολογιστή του Νέστορα.
Μα ποιος θα μπορούσε να χωρέσει σε έναν τόσο μικρό αεραγωγό; Μα ένα ρακούν φυσικά.
Το ρακούν αυτο στάλθηκε απο μία εγκληματική εταιρεία που παλιά ασχολιόταν μόνο με χασισοκαλιέργιες. Όμως όλα άλλαξαν όταν η γιαγιά του ιδιοκτήτη έμαθε για το "ΑΟ3". Μόλις η γριούλα το άνοιξε παρατήρησε διάφορες ιστορίες μέχρι που έφτασε σε αυτή του Νέστορα. Το κείμενο του Νέστορα ήταν τόσο αχρείο, τόσο ομοφυλόφιλο, που καημένη γριούλα έπαθε καρδιακή προσβολή.
Έτσι η εταιρεία αυτή υποσχέθηκε πως θα πάρει εκδίκηση. Θα βρεί τον Νέστορα και θα καταστρέψει το "ΑΟ3".
Γι' αυτό το ρακούν κατέστρεψε τον υπολογιστή του Νέστορα. Όμως δεν πρόσεξε αρκετά και έκαψε ολόκληρη την καφετέρια, καθώς ο υπολογιστής ήταν πάνω σε ξύλινο τραπεζάκι.
Όταν ο Νέστορας τελειώσε να περιγράφει τα συμβάντα, Ο Νίκι και ο Ρίννε είχαν μείνει με το στόμα ανοιχτό.
"Κύριε Σακασάκι, ήρθε η ώρα να βγάλουμε τον Σίνα απο την φυλακή." Του λέει ψιθυριστά ένας αστυνομικός.
Και έτσι ο Νίκι βγήκε απο την φυλακή...
"Εεεε μάγκες... με εμένα τι θα γίνει..."
Ο Νέστορας αναστέναξε βαθιά
"Θα πρέπει σε βγάλω εΓΏ, δυστυχώς, μίας και χάρις εμένα και την ηλιθιότητά σου μπήΚΕΣ..." Ο Νέστορας ήξερε για τα συναισθήματα του Ρίννε για τον Νίκι εδώ και πολύ καιρό. Ήξερε όμως και πως αμα δεν βγάλει τον Ρίννε απο την φυλακή θα έχει βαριές επιπτώσεις στον Νίκι. Έτσι, πληρώνοντας με την κάρτα του πολυαγαπημένου του Αόμπα, έβγαλε τον Ρίννε απο την φυλακή.
"Να σε καλά ρε αλάνι μού. Έλα μετά στο σπίτι του Νίκι και θα σου κάνουμε τραπέζι με τρελό φαγητό!"
"Δεν νομίζω ότι θα χρειαΣΤΕΊ..."
Έτσι ο Νίκι και ο Ρίννε πήγανε σπίτι μαζί.
Καθώς κάθονταν στον καναπέ ο Ρίννε σκεφτόταν πώς πριν στην φυλακή σχεδόν εξομολόγησε την αγάπη του για τον Νίκι.
"Ε Νίκι θέλεις να πάμε σε εκείνο το εστιατόριο μετά; Ξέρεις, για να γιορτάσουμε το γεγονός ότι όλα πήγαν καλά."
"Και το ρωτάς; Φυσικά και θελω!"
"Ε τότε έκλεισε θα σε βγάλω ραντεβού Ετοιμάσου"
"Δεν είναι ραντεβού!"