Work Text:
-წამომყვები?
ჰკითხა მან, იმედით სავსე თვალებით.
-აბა რას ვიზამ?
-მადლობა! ამ ბილეთს ვერ გადავაგდებდი.
მეორემ ცნობისმოყვარეობა ვერ შეიკავა:
-ორი ბილეთი რატომ გაქვს?
-სხვისყვის იყო… მან მიმატოვა.
-შენ მიგატოვა?! შენ?!
-ხო.. რატო?
დაბნეულად ჰკითხა მეორეს.
-შენ ხარ ყველაზე საუკეთესო ადამიანი, რომელიც ოდესმე შემხვედრია… მან დიდი შეცდომა დაუშვა!
-სერიოზულად? მართლა ასე ფიქრობ ჩემზე?
-სხვანაირად როგორ უნდა ვფიქრობდე?
ორივეს ლოყები აუწითლდა. პირველმა მეორეს ხელი ჩასჭიდა და წაიყვანა თეატრისკენ.
-წამო, დაგვიანება არ მინდა!
მეორემ რომ გაუღიმა, თითქოს თვალებში ვარსკვლავები ჰქონდა. ძალიან უყვარდა ეს ადამიანი. უკვე დიდი ხანი გავიდა, მაგრამ მისთვის მაინც არ უთქვამს. დღეს კარგი შანსი მიეცა.
