Work Text:
“bagal kumilos, kainis.”
hinablot ni won ang remote sa kamay ni gyu nang pagalit.
kanina pa siya wala sa mood dahil sa mga kagrupo niya sa thesis na daig pa ang past situationships niya sa panggho-ghost. hindi rin nakakatulong na ang bagal kumilos ng boyfriend niya tuwing may iuutos siya.
yes, iuutos. at this point ayaw na niyang tawaging pakikisuyo ito dahil subukan lang ni gyu na hindi sumunod, matutulog siyang mag-isa sa kama nila.
para “magpalamig” ng ulo, gyu suggested na magmovie marathon sila.
pero sa halip na makatulong na madistract siya sa init ng ulo, mas lumala pa yata.
kanina habang nagdedecide silang umorder ng kakainin, nagtalo muna sila kung mcdo or jollibee, at kung anong oorderin. at syempre, bilang mabuting boyfriend, nagpa-ubaya si gyu.
hindi pa roon nagtatapos ang pagmamaldita ni won dahil habang namimili ng papanoorin, gyu suggested na siya naman sa movie dahil si won na ang namili sa pagkain. to be fair, nang-aasar lang naman si gyu. hindi niya ine-expect na papayag si won—well, he didn’t really agreed to that, he just remained silent after rolling his eyes at the younger. of course, gyu took it back immediately, telling him that he was just joking. but won did not speak anymore nor glance at him as he busied himself on his phone. walang nagawa si gyu kundi ang bumuntong hininga habang namimili ng palabas. In the end, after series of inquiring sa boyfriend niya na wala namang kibo, pinili niya ang “the hows of us”. usually, won’s okay with this type of genre naman but he doesn’t know kung bakit tila gusto niyang sungitan si gyu ngayong araw.
and so, noong inutusan niya si gyu na lakasan ang tv dahil dala nito ang remote at hindi agad nito nagawa dahil naglalagay siya ng ketchup sa maliit na bowl sa kusina, tumayo na lang si won at siya ang gumawa habang magkasalubong ang kilay. hawak na ni min ito nang hinablot ni won nang medyo marahas mula sa kaniya. gyu was taken aback at his boyfriends behaviour that he couldn’t move. naiwan pa rin sa ere ang kaniyang kamay, nakatayo lang siya sa kusina at hindi makakilos.
won on the other hand, is already feeling guilty. lalo na nang tahimik na bumalik si gyu sa couch at bahagyang sumiksik sa pinakadulong bahagi para magkaroon ng malaking space sa pagitan nila. very unlike kanina na dumidikit pa ang tuhod nito sa kaniya.
bahagyang lumingon si won sa kasintahan nang ilang minuto na ay wala pa rin itong kibo at hindi rin niya nakikita sa peripheral niyang gumalaw ito simula nang bumalik mula sa kusina.
parang may kumurot sa puso ni won nang makita ang itsura ng boyfriend niya.
nangingilid ang luha sa mga mata nito at nanginginig ang labi habang nakanguso, tila pinipigilang maiyak. nakatitig lang ito sa screen kaya napabaling din si won doon.
gusto niyang isipin na naiiyak lang ang boyfriend niya dahil sa palabas pero alam niyang hindi dahil wala namang nakakaiyak sa bangayan ng mga bida.
bumuntong hininga siya. tumayo siya at pumunta sa harapan nito.
gyu did not bother to wipe his tears when he looked up at his boyfriend.
the thing is, sanay si gyu sa asaran and he’s not easily offended but when it comes to won and his sudden coldness, hindi niya kayang tanggapin lang ito. won may be nonchalant most of the time but gyu know when something’s not normal. as well as won knows how sensitive gyu is despite his happy-go-lucky attitude.
his expression soften when gyu sniffle and carefully wrapped his arms around his waist, burying his face on won’s abdomen. won gently rake gyu’s hair. they remain silent for a moment, only their heavy sighs, gyu’s sniffles, as well as the sounds from the televisions are the only thing that can be heard inside the apartment’s wall.
“you want water po?” won’s deep voice is so tender as ever, breaking the silence.
gyu shook his head. he tightened his grip around won’s waist pulling him close until he’s already stradling his lap.
“hmm. do you need anything else?” won probed more as he settled on gyu’s thighs, arms circling around his shoulder.
“you.” gyu mutters, staring at him still pouting. “i need my baby.”
a smile tugged on won’s lips. “i’m here po.”
he scanned his boyfriend's features carefully taking in his breathtaking visual. from the thick perfectly arched eyebrows, to the pair of deep-set eyes that always seem like honey will pour out of them, to his pointed nose, and that delectable plump lips.
damn, i’m one lucky brat. that’s what won had in mind.
“‘m sorry, min.” he genuinely uttered.
his heartbeat fastened when gyu’s eyes dropped from his eyes down to his lips, licking his own lips after. “‘s alright. i understand. but you have to make bawi po.”
won giggled. he held his lover’s face before placing a chaste peck on his lips.
“how ‘bout that?”
gyu shook his head like it isn’t enough. won did it again but a little longer this time.
gyu licked his own after. craving for more, he leaned in to initiate another one and another until it’s not just a simple kiss anymore.
and just like that, won is already forgiven.
