Chapter Text
หลังจากที่เปิดเทอมมอหกมาได้เกือบเดือน ฉันก็เริ่มได้ยินเรื่องของ "น้องมอสี่คนนั้น" ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่บ้านรวยล้นฟ้า อยู่ห้องอีพี แม่เป็นโมเดลหรืออะไรต่อมิอะไรที่ฟังดูเป็นเพียงเรื่องเมาท์มอยแก้เหงาปากประจำวัน แต่สิ่งที่ทำให้มอสี่คนนั้น – เหมือนจะชื่อว่ามู – โดดเด่นที่สุดจากทั้งสายชั้น ไม่สิ ทั้งโรงเรียน คงจะเป็นผมสีบลอนด์ที่ทุกคนต่างละสายตาไม่ได้ ฉันเคยเห็นเธออยู่ครั้งหนึ่งที่โรงอาหาร ก็เด่นจริงๆ นั่นแหละ แถมยังหน้าตาน่ารักขนาดนั้น ไม่แปลกเลยที่จะป๊อปในหมู่นักเรียนด้วยกัน
เป็นเรื่องปกติที่เพื่อนๆ จะย้ายไปพูดถึงความสวยหล่อของคนดังคนอื่นต่อหลังผ่านไปไม่กี่เดือน แต่สำหรับมู ความโด่งดังกลับกลายเป็นความฉาวโฉ่ระดับที่โรงเรียนค้างเคียงยังพูดถึง ข่าวลือมากมายแพร่สะพัด ว่านิสัยเสียบ้างล่ะ พ่อยัดเงินเข้าเรียนบ้างล่ะ อ้วกใส่เพื่อนร่วมชั้นบ้างล่ะ ข่าวลือเหล่านั้นทับซ้อนและขัดแย้งกันจนฉันยังอดสงสัยไม่ได้ว่าที่เพื่อนร่วมชั้นนินทากันนั่นมีความจริงสักเท่าไหร่กันเชียว
ก็นะ เด็กนั่นจะเป็นอะไรไปก็ช่างเถอะ ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับฉันอยู่แล้ว
แต่แล้วในเย็นวันหนึ่ง ระหว่างที่ฉันกำลังกลับบ้านตอนค่ำเป็นพิเศษเพราะต้องทำเวร ฉันกลับได้พบเธออีกครั้ง