Actions

Work Header

Rating:
Archive Warning:
Category:
Fandom:
Relationship:
Characters:
Additional Tags:
Language:
Filipino
Stats:
Published:
2026-04-14
Words:
6,807
Chapters:
1/1
Comments:
12
Kudos:
42
Bookmarks:
3
Hits:
477

where’s the trophy? (he just comes running over to me)

Summary:

wherein tokuno yushi from ateneo de manila university is dating the team captain of ust growling tigers, oh sion

Notes:

unang ambag sa yusion nation hihi (also in this economy we need more yusion aus!!)

(See the end of the work for more notes.)

Work Text:

my king tiger ♡

are you done with your class? want me to fetch you? 

 

Yushi bit his lip as he read his boyfriend’s text. He’s in the middle of his Business Law and Taxation class and there’s still 20 minutes left before their dismissal. Titingnan niya lang sana ang oras nang makitang may message si Sion. 

He took a swift glance at his professor who was too engrossed in explaining his powerpoint presentation. Ni hindi na masundan ni Yushi ang sinasabi nito dahil masyadong occupied ang isip niya sa ibang bagay. 

Nang masigurado niyang busy pa rin ang professor ay binalik niya ang atensyon sa cellphone. His fingers hovered over the keyboard. He started typing his reply. 

 

me 

almost 

don’t bother driving na

sasabay ako kay riku

 

Sion’s response came faster than he expected. Yushi pursed his lips to hide a smile. Muli niyang sinulyapan ang professor. He’s now explaining another slide. Parang isang oras niya yata ine-explain ang bawat slide kaya ang tagal. 

 

my king tiger ♡

you sure? pwede naman ako tumakas saglit

 

Yushi can’t help but let out a giggle. Agad siyang nakaramdam ng pagsiko sa kanyang tagiliran. Pinagtaasan niya ng kilay si Riku na naabutan niyang nakadungaw sa cellphone niya. 

“What?” bulong ni Yushi kay Riku. 

Riku playfully rolled his eyes at him. “Makinig ka. ‘Wag puro landi.” 

Umirap din pabalik si Yushi. As if he’s not listening too. E naglalaro nga lang siya ng block blast sa cellphone niya na tinatago niya sa pagitan ng binder. 

Imbes na makipagtalo pa kay Riku ay nag-type na lang siya ng isasagot kay Sion. 

 

me 

yep :) 

 

Napanguso si Yushi sa ikli ng reply niya. Pero bago pa man siya makapag-type pa ng sasabihin ay nag-vibrate na ang cellphone niya para sa sumunod na reply ni Sion. 

Ang bilis mag-reply, ah. On break siguro ‘to. Yushi thought. 

 

my king tiger ♡

but i wanna see u :( 

 

Yushi is definitely smiling like an idiot now. He re-reads the same text multiple times, as if his eyes are deceiving him. He can also feel Riku’s judging eyes on him but he just chose to ignore him. 

 

me 

we’ll see each other naman mamaya sa game 

 

my king tiger ♡

yeah ik but i need my lucky charm now :( 

para ganahan ako mag-training

 

Napasinghap si Yushi sa nabasa. He had to put down his phone for a minute. His eyes scan the whole classroom. Nakita niyang natapos na rin sa pagsasalita ang professor niya at ngayon ay inaayos na ang projector. Any minute they will get dismissed. 

Yushi heaved a sigh. Finally. 

 

────────────────────

 

Nasa kalagitnaan siya ng paglalakad sa SOM forest nang maalala niya na nakalimutan niya palang reply-an si Sion. His brow arched when he saw there were new messages from his boyfriend.

He stopped on his tracks to open it. Habang si Riku naman ay nagpaalam na pupunta muna sa Gonz para kumain at sinabing dadaanan na lang siya nito mamaya sa kanyang condo. 

Yushi just nodded his head, eyes not leaving his phone. He was staring intently at the photo Sion had sent him. Tanging ang pawis na katawan lamang ni Sion ang makikita sa picture. He was just wearing his usual black tank top and jersey shorts. Pero hindi ‘yon ang pumukaw sa atensyon ni Yushi kundi ang nagpuputukan nitong mga biceps. 

Lumunok si Yushi. His fingers were slightly trembling as he typed his reply.

 

my king tiger ♡

[sent a photo]

baby, no reply? :( 

 

me 

sorry we just got dismiss

don’t worry i’ll give u a lots of kisses later 

 

Yushi smiled at his own text. Sunod-sunod ang naging reply ni Sion. Napailing na lamang siya at natawa sa kakulitan ng boyfriend. He turned his phone off as it vibrated nonstop. Mamaya na lang niya babasahin ang mga ‘yon. For now, he needs to head back to his condo. 

5PM pa naman ang game ni Sion and it’s only 2:30 so he still has time to prepare. At dahil mataas ang araw ay nag-tricycle na lang siya palabas ng school. Tapos maglalakad na lang siya pauwi sa condo since hindi naman gano’n kalayo ang inuuwian niya sa Ateneo. 

A 10 minute walk wouldn’t kill him. Ginawa na lang niyang panangga ang kanyang MacBook sa init. When he reached his unit, he immediately plugged his charger to his phone. Inihanda na rin niya ang susuotin para sa game mamaya. 

Yushi bit his nail as he stared at the yellow jersey that lay on his bed. It is Sion’s old jersey. Sion gave it to him as a remembrance kuno. Pero kahit hindi sabihin ni Sion ay alam ni Yushi na gusto nito na makita siyang suot iyon. Because why on earth would he give this to me in the first place? 

Yushi had so many attempts to wear it during Sion’s past games. Kaya lang ay palagi siyang pinapangunahan ng hiya. He doesn't wanna look territorial, though he knows Sion will definitely love it if he does that. 

Gustong-gusto ni Sion kapag inaangkin siya ni Yushi. 

But now, Yushi thinks it’s the perfect time to wear it. Ang game na mangyayari mamaya ay isa sa mga pinaka-importante para kay Sion. It's game 3 which also means the last game. 

The UST Growling Tigers, Sion’s team, are going against Ateneo Blue Eagles today, which is Yushi’s university’s team. And if UST beats Ateneo ay sila ang tatanghalin na champion for UAAP Season 88 men’s basketball.

Yushi wants to show his support to Sion. Not that he’s not supporting him at all. Ever since na magsimula ang season 88 ay walang palya siya sa panonood ng mga laro ni Sion. 

He never missed one. He’s always been present in all his boyfriend’s games. Mag-isa man siyang manonood o kasama ang mga malalapit niyang kaibigan. 

A smile crept on Yushi’s lips. Ngayon pa lang ay nakikini-kinita na niya ang magiging reaction ni Sion kapag nakita nitong suot niya ang jersey nito. 

 

────────────────────

 

It was past 3PM when Yushi received a text from Riku, saying na nasa baba na ito ng building ng condo niya. Wala na rin paramdam si Sion at sigurado siyang na-busy na ‘yon sa paghahanda. He folded the jersey and slid it inside his bag. Susuotin niya na lang iyon bago sila pumasok sa loob ng arena. 

Around 4PM ay nasa byahe na sila papunta sa Araneta where the game will be held. Riku brought his Camry and Yushi made himself comfortable in the passenger seat. He kept glancing on his phone to see if Sion texted him but to his dismay there was not a single message from his boyfriend. 

Yushi just shrugged his shoulders and slid his phone back into his pocket. It’s fine. Magkikita na rin naman sila.

Nang makarating sila sa parking area ng Araneta ay bababa na sana ng sasakyan si Riku nang pigilan siya ni Yushi. Kumunot ang noo ni Riku sa kanya. 

“Bakit?” takang tanong ni Riku. 

Yushi didn’t answer, instead he pulled out the jersey from his bag. Maingat niyang inalis sa pagkakatupi ang damit. Habang si Riku naman ay laglag panga lang na nanonood sa kanya. 

“You’re going to wear that?” Riku asked after a few moments of silence. 

Yushi nodded his head, cheeks heating up. “Uhm, yeah.” 

Ngumuso si Riku at ilang minutong natahimik. Kinabahan naman si Yushi sa biglaang pag-tahimik ng kaibigan kaya tumikhim siya para magsalita. 

“W-Why? Do you think it’s not a good idea?” Yushi asked, brows furrowed. 

Isusuot lang naman niya. It’s not like he had other plans aside from that. So he doesn’t understand why Riku is acting like this. 

Hindi pa rin kumibo si Riku at hindi na napigilan ni Yushi na hampasin ang braso nito. Habang patagal nang patagal na hindi nagsasalita si Riku ay parang nagdadalawang isip na rin si Yushi sa plano niya. 

“Answer me!” 

Then Riku burst out laughing. Iyong klase ng tawa na parang ang tagal niyang kinimkim sa sarili. Kumunot ang noo ni Yushi. Napailing na lang siya sa inaasta ng kaibigan niya.

Sinuot niya ang jersey. Pinatong lang ni Yushi ‘yon sa suot niyang white tee. He looked at himself in the rearview mirror. Tumalikod pa siya sa salamin para tingnan ang surname ni Sion sa kanyang likod. 

Yushi giggled like a high school girl. He was practically bouncing on his seat imagining Sion’s reaction the moment he saw him wearing his jersey. Nilingon niya si Riku na nakangiti rin. 

“What do you think? Bagay ba sa’kin?” Yushi even wiggled his brows. 

Pabiro siyang inirapan ni Riku. “Baka imbes na ganahan si Sion na maglaro niyan, e ma-distract pa at hindi pa mag-champion ang UST.” 

Yushi’s eyes widened at that. Shit. Oo nga pala. How come he almost forgot that! 

Yushi still clearly remembers that day. He didn’t know how and what pushed him to do it. Maybe he woke up being silly and suddenly had the urge to wear the UST shirt (that Sion had left in his condo) to one of his games. 

Well, if Yushi’s going to be honest. He just wanted to see how Sion would react if he saw his atenean boyfriend wearing their university’s merch. Hindi niya nga rin alam kung saan siya kumuha ng lakas ng loob na isuot ‘yon sa mismong match pa ng UST against Ateneo. 

Some of Yushi’s blockmates who watched the game were looking at him. Not to mention na nasa patron seat siya at sa side pa ng UST naka-pwesto. Talagang pagtitinginan talaga siya. 

But what can he do? As much as he loves living his atenean life ay mas mahal naman niya ang boyfriend niya to the point that he’s willing to turn his back against his own university’s team just to support Sion. 

Hindi naman siguro itatakwil si Yushi ng university niya kung mas pipiliin niyang suportahan ang kabilang panig. At tsaka hindi naman sa hindi niya sinusuportahan ang sariling team ng school niya. Counted naman siguro ‘yung isa o dalawang beses na nanood siya ng game ng Ateneo na hindi sila Sion ang kalaban. Pero ‘yon ay dahil merong nakalandian si Riku sa isa mga player ng blue eagles at gusto nitong maranasan ang maging courtside bf.  

To Yushi’s luck, he got the reaction he wanted from Sion. Halos walang paglagyan ang saya ng boyfriend niya nang makita siyang suot-suot ang damit nito. Na sa sobrang saya ni Sion ay hindi nito magawang makapaglaro nang maayos buong game. 

He was distracted. Distracted by Yushi. He almost broke his neck dahil sa maya’t-maya niyang paglingon sa gawi ni Yushi. Kulang na lang ay lumabas si Yushi ng arena nang sa gano’n ay makabalik man lang sa wisyo sa paglalaro si Sion. 

Muntik na tuloy pagsisihan ni Yushi ang ginawa niya dahil mukhang siya pa ang naging dahilan kung bakit pinag-iinitan si Sion ng coach nito. He was really out himself. He couldn’t focus properly. He even barely got points. At kahit sila ang nanalo sa game na ‘yon ay hindi siya ang player of the game which is very unusual of Sion dahil madalas ay siya talaga ang nakakakuha no’n. 

Later that night, Yushi found out the real reason why Sion was so distracted the whole game. He even ditched the after party of their team because he had other plans in his mind and that was to fuck Yushi. 

Kaya pala hindi makapag-focus ay iba ang iniisip ni Sion sa kalagitnaan ng laro. Yushi can’t comprehend the thought of him wearing that simple shirt was already enough for Sion to get horny. He didn’t know his boyfriend had that in him. 

Sion couldn’t even wait until they reach his unit and just decided to fuck Yushi at the back of his Accord, on all fours. It was Yushi’s first time doing it in car kaya naman isang linggo rin siyang hindi umapak sa building ng condo ni Sion dahil minumulto siya ng nangyari lalo na kapag nadadaanan niya ‘yung parking space kung saan sila gumawa ng milagro. 

Bumuga ng hininga si Yushi. He suddenly felt nervous. Hindi ito ‘yung klase ng kaba na parang nababalisa ka. Kaba ‘to na parang excited at may nilo-look forward. 

 

────────────────────

 

Pagkarating nila sa loob ay pinupuno na ng mga tao ang arena. Habang naglalakad papunta sa kanilang pwesto ay abala ang mga mata ni Yushi sa paghahanap kay Sion. 

Both teams are currently doing their pre-game warm ups. Yushi’s heart jumps at the sight of his boyfriend. Sion has his back turned on him as he was talking to one of his teammates. Hindi pa man officially nagsisimula ang game ay pawis na pawis na agad ‘to. Napailing-iling si Yushi sa sarili. Pawisin talaga kahit kailan. 

Sandali pang tumitig si Yushi sa pagbabaka sakaling lilingunin siya nito pero bigo lamang siyang umupo sa seat na ni-reserve para sa kanya ni Sion. 

Umalis si Riku para bumili ng makakain dahil nagugutom na naman daw siya kaya naiwang mag-isa do’n si Yushi. To kill some time, he started taking pictures to post on his IG story. Mostly ay si Sion ang kinukuhanan niya. Si Sion na nagd-dribble ng bola. Si Sion na nakikipagtawanan sa mga teammates niya. Anything that involves his boyfriend. 

Natigil lang sa ginagawa si Yushi nang may nagsalita sa kanyang tabi. 

“Late na ba kami?” pabirong sinabi ng isang pamilyar na boses. 

Nilingon ni Yushi kung sino ‘yon at agad siyang napatayo para salubungin si Jungwoo, na siyang nagsalita habang nakasunod naman sa likod nito si Jaehyun, Sion’s older brother. 

Jungwoo enveloped him in a friendly hug. Natawa naman si Yushi pero yumakap din siya pabalik. 

“I missed you, Yushi. Ang tagal din nating hindi nagkita!” Jungwoo said dramatically, lips jutting out in a pout. 

“Oo nga po, e. Naging busy po kasi kami ni Sion. You know, finals week.” 

Madalas kasi kapag nagd-date sila ni Sion at napapadpad sila sa south ay dinadalaw na rin nila sila Jaehyun at Jungwoo sa bahay ng mga ito sa Tagaytay. They have been married for five years. 

At gaya rin ni Yushi at Sion ay nagsimula rin ang relasyon ng dalawa sa UAAP. Jaehyun and Jungwoo were both UST alumni. Jaehyun was famous for being the star player during his UAAP years while Jungwoo was known as one of the best courtside reporters the university had. A love story that you can only read in a book. 

Humiwalay sila sa yakap. Yushi nodded his head towards Jaehyun as a greeting at nakangiti namang tumango si Jaehyun pabalik sa kanya. 

“Nasabi nga sa’kin ni Sion,” ngisi ni Jungwoo.

And as if he’s being summoned. Sabay-sabay nilang nilingon si Sion nang marinig ang papalapit nitong boses. Pero hindi pa man tuluyang nakakalapit sa kanila si Sion ay panandalian itong napatigil sa paglalakad para pasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa si Yushi. 

Kumibot-kibot ang labi ni Yushi para magpigil ng ngiti. He saw how fast Sion’s expression changed. From shocked to something mischievous glint in his eyes. 

Nang makalapit si Sion sa kanila ay hindi pa rin nito inaalis ang tingin kay Yushi. He didn’t even bother greeting his brother and Jungwoo. Diretso lamang ang tingin niya kay Yushi. As if he’s the only person who exists there. 

Namilog ang mga mata ni Yushi nang walang kahirap-hirap na niluksuhan ni Sion ang perimeter led boards na pumapagitna sa kanila. Na parang hindi ito kuntento sa pagitan na meron sila at gusto talaga iyong sobrang lapit. 

“You’re wearing my jersey,” iyon ang bungad sa kanya ni Sion, may mayabang na ngisi sa labi. 

Yushi felt his cheeks heated up. Ramdam niya ang tingin ng mga katabi niya pero inignora niya lamang ‘yon. Instead he closed the distance between him and Sion. Pagkatapos ay tiningala niya ito. A playful grin tugging at his lips. 

“I want to. Bawal ba?” may hamon sa boses ni Yushi, tilting his head to the side. 

Sion’s eyebrows twitched in amusement then he bites his lower lip. He put his hands on his hips as he eyed Yushi again from head to toe. And Yushi knows that look so well. Ganyan na ganyan din ang itsura ni Sion noong unang beses niyang isuot ang damit nito. He’s basically eye fucking him. 

“Is this the reason why you don’t want me to pick you up earlier?” 

Well, not really. Yushi wants to say. Ang totoo niyan ay ayaw lang talaga ni Yushi na tumakas pa si Sion sa training para lang sunduin siya. Also knowing Sion, baka may ibang plano rin ito sa isip kaya gustong-gusto siya nitong dayuin. The last thing he wants is to have part two of their car fun. 

“Hmm. Na-surprise ka ba?” pag-iiba ni Yushi sa usapan. 

Sion pouted his lips. At hindi naman naiwasan ni Yushi na mapatingin sa mapula-pula nitong labi. He saw Sion licked his lips, na parang alam nito na doon siya nakatingin. 

His gaze went back to Sion when he felt him tugging the hem of his jersey. Sobrang lapit na nila sa isa’t-sa. At batid ni Yushi na pinagtitinginan na rin sila ng mga tao. But Sion doesn’t seem to care as his attention remained on Yushi and Yushi only.  

“Where’s my kiss?” anas ni Sion na siyang halos magpabaliw kay Yushi. 

Napakurap-kurap si Yushi, slightly taken aback at Sion’s bluntness. He didn’t expect that his boyfriend would take his words seriously. Biro lang naman niya iyon pero mukhang hindi para kay Sion. 

A sudden wave of nervousness washed over Yushi. He tried to take a step back but Sion immediately wrapped his arms around the small of his back, completely leaving him no room for escape. 

Natuptop ni Yushi ang kanyang labi. Kanina lang ay ang tapang-tapang niya pero isang salita lang ni Sion ay mabilis pa siya sa payong kung tumiklop. He opened his mouth but no words came out of it. Parang umatras yata ang dila niya. He was completely speechless. It’s like his brain forgot to function for a minute. 

Nilingon ni Yushi ang gawi ng mga kasama. Riku was already there, seated and busy munching on his hotdog pero wala sa kanila ang tingin nito kundi nasa court. Habang si Jungwoo naman ay pilit na tinutulak paalis ang mukha ni Jaehyun na siyang nanonood sa kanilang dalawa ni Sion at may mapang-asar na tingin sa mukha. 

“Stop being nosy, Jae!” narinig niyang saway ni Jungwoo. 

Yushi’s face heated up in embarrassment. Umiwas siya ng tingin sa mga ito at bumaling kay Sion na naghihintay pa rin sa halik niya. He gulped nervously. 

“Uhm, mamaya na lang, Sion.” sabi ni Yushi. 

Yushi couldn’t even look at his boyfriend’s face because the embarrassment is eating him up. Bigla siyang kinain ng hiya. The bravery he had earlier is now long gone, replaced by shyness. 

“What did you say, baby? ‘Di ko narinig.” Sion even crouched his body closer to him kahit hindi naman na kailangan kasi ang linaw-linaw naman ng pagkakasabi ni Yushi. 

Yushi gritted his teeth, his patience wearing thin. “M-Mamaya na lang.” 

Pero parang pinalabas lang ni Sion sa kabilang tenga ang sinabi niya. “I thought you would give me a lot of kisses, hmm?” he asked mockingly.

Yushi didn’t say anything. Instead he glared at Sion who just stared back at him. His boyfriend is grinning like an idiot. Parang tuwang-tuwa pa siya na makita si Yushi na namumula sa hiya. 

At gustong mainis ni Yushi sa sarili niya dahil bakit ngayon pa siya nakakaramdam ng hiya, e halos routine na nga ni Sion na manghingi ng kiss sa kanya kada game nito. This shouldn’t be new to him. 

Was it because of the people around them kaya siya conscious? But it’s not even Jaehyun and Jungwoo’s first time seeing them being so affectionate to each other. They teased them, yes, but that’s all. And don’t even start with Riku. Yushi can’t even count the number of times they were caught eating each other’s faces by his friend. Kahit nga siguro maglaplapan pa sila ni Sion ngayon sa harap ni Riku ay wala pa rin ‘tong pakealam sa kanila. 

Ang pinakamalala pa ay ‘yung walang katok-katok na pumasok si Riku sa kwarto niya just when he was about to suck Sion’s cock. Yushi almost gave his friend a trauma. Kaya ever since that incident ay nagme-message muna si Riku sa kanya kapag pupunta ito sa condo niya just in case may maabutan na naman itong kababalaghan. 

So Yushi doesn’t understand why he is suddenly feeling like this. 

“How am I going to beat your school’s team kung hindi mo ko iki-kiss?” at nagtampo pa nga ang magaling niyang boyfriend. 

Pumikit si Yushi at bumuntong hininga. “Fine,”

Ngumisi ng pagkalaki-laki si Sion. He even closes his eyes as he waits for Yushi’s promised kisses. Muling nagpakawala ng hininga si Yushi bago tumingkayad para patakan ng halik ang magkabilang pisngi ni Sion. 

Dumilat si Sion at sinimangutan siya. Natawa naman si Yushi sa naging reaction nito. And before Sion could say anything else, Yushi immediately pulled him into another kiss but this time on Sion’s lips. He felt Sion’s smiling into the kiss. Mas lalo pa siya nitong hinila papalapit sa kanya, na parang ayaw na siyang pakawalan pa. 

The kiss only lasted for a minute before Yushi pulled away. Mukhang hindi pa kuntento si Sion doon dahil nakanguso pa rin ito at bitin na bitin sa halik. Yushi fought the urge to roll his eyes at him. 

“Baby, isa pa po, please?” malambing na sinabi ni Sion at pumungay ang mga mata. 

But Yushi stood on his business. He shook his head at his boyfriend. Humalukipkip siya at sapilitang umalis sa hawak ni Sion. “That’s enough, Sion. Bumalik ka na do’n. Baka hinahanap ka na ng coach mo.” 

Nanatiling nagpapaawa ang itsura ni Sion pero muli lamang umiling si Yushi dito. Tinuro niya ang gawi kung nasaan ang mga ka-teammates at coach ni Sion. Kahit nasa malayo ay alam niyang nakatingin ang mga ito sa kanila. 

“Sige na. Just go back there. I’ll wait here for you.” pagkunswelo ni Yushi kay Sion. 

Sion’s shoulders stayed slumped. He looked like a kicked puppy. Pero kahit anong pagpapaawa ang gawin nito ay hinding-hindi na mababago ang isip ni Yushi. 

Yushi felt guilty. Siya itong ang lakas ng loob magbitiw ng mga salita tapos hindi rin naman niya paninindigan. Kaya hindi niya rin masisisi si Sion dahil syempre nangako siya kaya aasa’t aasa ito sa kanya. 

He was never really a big fan of PDA. Nasanay na lang talaga siya dahil kay Sion. They never went overboard naman. Just a few pecks on the lips was already enough. Pero may kung ano yata sa hangin ngayon at parang uhaw na uhaw sa mga halik niya si Sion.

Yushi heaved a sigh, placing his hands on Sion’s shoulders and squeezing them gently for a massage. Sion was still pouting like a kid as he looked up to him. 

“Ganto na lang. If you win…” he trailed off before he tiptoes to reach Sion’s ear to whisper something. “... you can have me all you want tonight.” Yushi pulled away and gave his boyfriend a knowing look after. 

Kitang-kita ni Yushi ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon ni Sion. Halos matawa siya dahil kanina lang ay parang pasan-pasan ni Sion ang problema ng mundo tapos ngayon kulang na lang hubaran siya nito dahil sa paraan ng pagtingin nito sa kanya. 

Sion is looking at him with pure hunger in those eyes that made Yushi’s stomach churned in anticipation. At kahit malamig naman sa loob ng arena ay nakakaramdam siya ng init sa katawan. Kaya bago pa man lumala ay itutulak na niya sana palayo si Sion nang muli siya nitong hilahin para nakawan siya ng mabilis na halik. 

“Sion!” gulantang na saway ni Yushi at hinampas ang dibdib nito.  

Ngumisi si Sion. “‘Wag ka masyadong mag-cheer. Save your energy for later because for sure mapapagod ka.” makahulugan nitong sinabi bago kumindat. 

May kung anong nagwala sa tiyan ni Yushi. Hindi na niya napigilan ang pagguhit ng ngisi sa kanyang labi. He shook his head at Sion. Tinatawag na ito ng mga ka-teammates niya pero parang walang naririnig ang boyfriend niya at nakatingin lamang sa kanya. 

“Baliw ka talaga. Balik ka na nga do’n. Kanina ka pa nila tinatawag.” taboy ni Yushi dito. 

Sion was still facing Yushi as he walked back to the court. Panay ang kindat nito kay Yushi habang pinaglalaruan ang labi. Tsaka lang nalihis ang atensyon nito sa kanya nang tawagin siya ng coach nito. 

Umiling si Yushi sa sarili at naupo na. Sana lang ay hindi mawala sa momentum si Sion dahil kung maulit man ang nangyari noon ay baka iyon pa ang maging dahilan kung bakit hindi mag-champion ang UST. 

 

────────────────────

 

The game started not long after. First quarter pa lang ay mainit na ang labanan sa pagitan ng UST at Ateneo. Both teams were hungry for the championship title. Well, who isn’t?

UST was the first one to score, thanks to Sion's 3 points shot. Yushi couldn’t take his eyes off his boyfriend. Sion is like a whole different person when he’s on the court. It feels like he’s discovering a new side of him every game. At walang magawa si Yushi kundi humanga. 

Yushi still cheered. Even though Sion had told him that he doesn’t need to cheer on him. Because why not? Hindi naman ‘to sinehan para manahimik lang siya buong laro. At tsaka hindi niya rin talaga mapipigilan ang sarili niya na hindi mag-cheer dahil hello sobrang galing kaya ng boyfriend niya. 

Worth it para kay Yushi ang mapaos kakasigaw at mamanhid ang mga kamay kakapalakpak kung sa tuwing nakaka-score si Sion ay lumilingon ito sa gawi niya para kindatan siya. 

Hinampas siya ni Riku ng hawak nitong clappers. “Ang lalandi niyo!” 

Natatawang inirapan ni Yushi ito. “I-cheer mo rin ‘yung ex mo para hindi ka mainggit.” tukoy niya sa nakalandian nitong player sa team ng school nila. 

Pinandilatan lamang siya ng mga mata ni Riku at natahimik. 

The first quarter ended with UST leading the score. 17-11. 

Pinanood ni Yushi kung paano sinalampak ni Sion ang sarili sa bench. Inabutan siya ng tubig ng isa nitong ka-teammate at mabilis na tinungga ni Sion iyon habang nakikinig sa sinasabi ng coach. He was just nodding his head to every word his coach was saying. 

Soon enough, the second quarter kicked off. Wala pa rin nagbago. Mainit pa rin ang labanan sa pagitan ng dalawang team. Pareho namang magaling pero mukhang pinaghandaan talaga ng team nila Sion ang Ateneo dahil walang kahirap-hirap nila itong nilalamon pagdating sa three-point shot.

“Ex mo, oh.” pang-aasar ni Yushi kay Riku. 

The said ex of Riku was currently doing a free throw. Yushi doesn’t even know what his name is. He didn’t bother knowing it. Basta ang tanging alam niya lang ay shooting guard ng blue eagles ang ex ng kaibigan niya. Iyon lang. Hindi rin naman kasi nagku-kwento si Riku sa kanya dahil anito palagi kalimutan na ang nakaraan.

Umirap si Riku pero tiningnan niya rin naman ang ex niyang nagd-dribble ng bola at umaamba sa pag-shoot. He was silent for a minute, not until…

“Boo!!! Wala ‘yan!!!” sigaw ni Riku na paniguradong nakaabot sa court dahil sumablay ang unang free throw ng ex niya. 

Yushi’s eyes widened at what his friend did. Tinampal niya ang braso ni Riku. Sa ginawa ng baliw niyang kaibigan ay pinagtitinginan tuloy sila ng mga tao sa section nila. Maski ang iilang players ay napatingin din sa gawi nila. 

Nakita pa ni Yushi na nakatingin na rin sa kanila, or more like kay Riku ang ex nito. He doesn’t look mad but he also doesn’t look happy. Syempre sino ba naman ang matutuwa sa ginawa ni Riku. Pero mukhang walang pakealam si Riku, instead he looked happy and satisfied for what he did. 

Yushi pouted his lips when he locked gazes with Sion, who is in court. Umiiling si Sion pero halatang natatawa rin siya sa ginawang pangd-distract ni Riku. 

Kaya naman natapos ang second quarter na nangunguna pa rin ang UST sa score. 31-27. 4 points ahead against Ateneo. 

Fast forward and it’s now the third quarter. The match became more intense. Unti-unti na rin kasing nakakabawi sa score ang Ateneo. The crowd was beaming with so much anticipation, rooting for their favorite teams. Kaliwa’t kanan na ang sigawan kahit may isang quarter pa naman ang natitira. 

Sion was now facing the ring for a free throw. There’s only 10 seconds left for the third quarter. Lamang ng dalawang puntos ang Ateneo. 47-45. And if ever mang ma-shoot ni Sion ang bola which is equivalent for two points ay matatapos ang quarter nang tied ang score. 

Yushi was practically on the edge of his seat as he watched his boyfriend dribble the ball. Hindi naman na ‘to bago sa kanya pero hindi niya pa rin maiwasan mapahanga kapag pinapanood niya kung gaano ka-seryoso si Sion kapag in game ito. 

With his brows slightly furrowed in concentration, chest heaving and not to mention the beads of sweat on his neck and arms. Yushi finds it so hot that he could almost feel the saliva forming at the corner of his mouth. One of his fantasies was literally to get fucked by post-game Sion. Na mukhang mangyayari na yata ngayong gabi. 

Yushi was pulled out from his train of thoughts when he heard laughter behind him. Tawa ng mga babae iyon at mabilis na nagpanting ang tenga niya nang marinig na si Sion ang pinag-uusapan ng mga ito. 

“Go baby! Shoot mo ‘yan!” 

Muli silang nagtawanan at hindi na naiwasan ni Yushi na lumingon. A sudden wave of possessiveness towards Sion washed over him. Mukhang hindi siya napansin ng mga ‘to na nakatingin dahil busy pa rin sila sa pagtawa. 

He then felt a nudge beside him. He caught Riku looking at him with an arched brow. 

“Don’t tell me makikipag-away ka?” naningkit ang mga mata ng kaibigan niya sa kanya.

Umismid si Yushi. “What? Of course not! I was just looking at them.” 

Syempre hindi naniwala si Riku do’n. “Sus. Kung makatingin ka nga parang gusto mong sabunutan, e!” humagalpak ito ng tawa. 

Yushi only rolled his eyes at his friend. He didn’t bother explaining himself. Totoo naman ‘yung sinabi niya, e. Wala naman talaga siyang balak awayin ang mga ‘yon. He knows that they are just fangirling over Sion. Gano’n din naman siya noong mga panahong hindi pa sila ni Sion at patago siyang nanonood ng mga game nito. 

Sion was able to shoot the ball and that added two points on UST’s score. Natapos ang third quarter nang tabla ang score. Parang dumadagundong na ang buong Araneta dahil sa lakas ng sigaw ng mga nanonood. None of the teams were willing to give up. Both were determined to get the win. 

Halfway through the fourth quarter nang napansin ni Yushi na medyo nagkakainitan si Sion at ‘yung team captain ng Ateneo na hindi niya alam ang pangalan.

Yushi saw how his boyfriend is starting to get annoyed because he was kept getting blocked by the man kaya hindi nito mapasa-pasa ang bola sa ka-teammate. He knows that it’s part of the game pero mukhang hindi ‘yon ang nagpapainis kay Sion. 

The man was saying something to Sion, trying to get his attention. Nakangiti ito na parang nang-aasar. But Sion just ignored him as he was focused on passing the ball to his teammate. He successfully did kaya nakawala siya sa panghaharang no’ng taga-Ateneo. 

Akala ni Yushi ay do’n na matatapos ang panggugulo nito. The ball was on Ateneo's side, specifically held by their team captain. Sinusubukan ni Sion na agawin ito through blocking the other’s way to the ring. Pero bigo siya dahil kahit anong pag-block ang gawin niya ay nagawa pa rin siya nitong lusutan. 

Still, Sion tried to get the ball bago pa man tuluyang ma-shoot ang bola sa ring. 

Mabilis na napatayo sa kanyang kinauupuan si Yushi nang makitang bumagsak sa court si Sion dahil sa natamong siko sa tiyan mula sa team captain ng Ateneo. Pasadya iyon. At alam ni Yushi na hindi lang siya ang nakakita ng maduming laro nito. 

The crowd roared lalo na’t ilang minuto na ang nakalipas pero nakahiga pa rin sa sahig si Sion, hawak-hawak ang tiyan na parang namimilipit sa sakit. Pati sila Jaehyun ay napatayo na rin para tingnan ang lagay ng kapatid. 

Yushi’s heart begins to pound loudly in his chest as he watches his boyfriend from afar. He can’t help but feel worried. Gusto niyang lapitan si Sion pero alam niyang bawal ‘yon. He just wished that it’s not something serious. Alam niya kung gaano kahalaga para kay Sion ang larong ito. 

Nilapitan na si Sion ng coach pati na rin ng mga teammates nito para alalayan itong tumayo. Mas lalong lumakas ang sigawan dahil mas piniling ituloy ni Sion na maglaro kesa magpahinga muna sa bench. 

Pinatawan naman ng disqualifying foul ang team captain ng Ateneo dahilan para hindi na rin ito makapaglaro sa natitirang oras ng fourth quarter. 

The game continued like nothing happened. Mas lalong naging maayos ang paglalaro ni Sion ngayong wala nang asungot na buntot nang buntot sa kanya at nanggugulo.

There’s now only 35 seconds left before the last quarter ends. Malaki na ang lamang ng UST sa Ateneo kaya naman halos mabingi na si Yushi sa lakas ng sigawan sa buong arena. Nagdiriwang na agad kahit may ilang segundo pang natitira. 

The UST’s side were already claiming their victory. Panay na ang chant nila ng ‘go uste.’ Well, malabo na rin naman na makahabol pa sa score ang Ateneo lalo na’t si Sion ang may hawak ng bola ngayon. He just kept dribbling the ball. Parang hinihintay na lang niya na maubos ang oras at itanghal na champion ang UST. 

But Sion being the ace that he is, kahit na nasa backcourt siya ay nagawa pa rin niyang ma-shoot ang bola five seconds before the buzzer beats. Tinambakan na ang Ateneo. 

The buzzer beater rang, signaling the end of the game. Mabilis na dinumog si Sion ng mga ka-teammates para yakapin habang ina-announce sa buong arena ang pagkapanalo ng UST bilang champion ng UAAP Season 88 men’s basketball. 

Yushi and Riku both jumped out of their seats and hugged each other. Halos maputol ang litid ni Yushi kakasigaw sa saya. Nakisabay pa sila sa pag-chant ng ‘go uste’ na para bang mga proud thomasian talaga sila. 

Yushi almost forgot that he should at least mourn for the lost of their university’s team pero mamaya na lang niya po-problemahin ‘yon. Kumalas siya sa yakap kay Riku at sinundan ng tingin si Sion na ngayon ay pinagkakaguluhan ng kanyang team. 

Walang mapaglagyan ang saya ng mga taga-UST. Syempre ang tagal na rin noong huli silang nag-champion sa UAAP. This season is definitely one for the books in UST’s history, isama pa na sila rin ang nag-host ng opening ceremony ng UAAP ngayong taon. 

Nakita ni Yushi kung paano sinusubukang takasan ni Sion ang panggugulo ng kanyang team. At first, he was confused as to why Sion didn't seem to want to celebrate their school’s win with his teammates not until he saw where he was headed. 

Mabilis na bumaba sa kanyang pwesto si Yushi nang makitang papalapit sa kanilang section si Sion.

Walang pagdadalawang isip na binalot ng yakap ni Yushi si Sion, hindi alintana na halos naliligo na sa sariling pawis ang boyfriend niya. He was almost lifted off the floor when Sion started peppering his face with kisses. May halong gigil ang bawat halik na binibigay ni Sion sa kanya. Yushi giggled as he buried his face in the crook of his boyfriend’s damp neck, his musky scent of sweat welcomed him.  

“Congrats, my king tiger. I’m so proud of you.” he whispered but still enough for Sion to hear.

Sion pressed one last long and lingering kiss on Yushi’s lips before he pulled away. He slid his hand around Yushi’s waist while Yushi still had his arms wrapped on Sion’s nape. 

Malamyos na hinaplos ni Sion ang bewang ni Yushi.  “Thank you, baby. I love you.” 

Yushi smiled at his boyfriend’s sweet words. “I love you,” 

“Kiss?” Sion puckered his lips, asking for another kiss. 

And who is Yushi to refuse that? He stood on his tiptoes and pressed a kiss to Sion’s lips. Ang hiyang nararamdaman niya kanina ay tuluyan nang naglaho na parang bula. He kissed his boyfriend’s lips a few times, giving him soft little pecks before pulling away. 

Then Sion turned his attention to his waiting family. Nakipagbatian siya kila Jaehyun. 

“Congrats, bro. Manang-mana ka talaga sa’kin,” sabi ni Jaehyun habang niyayakap ang kapatid. 

“Congrats, Sionie!” si Jungwoo. 

“Thank you, Kuya.” 

“Grats, kapitan. Sayang hindi mo nasuntok ‘yung taga-Ateneo.” humagalpak ng tawa si Riku. 

Natawa lamang si Sion at umiling. Bumaling siya kay Yushi na tahimik lamang na nakangiti. Nagtama ang kanilang mga tingin. 

“Will you wait for me?” Sion asked softly.

Yushi only nodded his head. Nawalan na yata siya ng boses sa kakasigaw kanina. Sion gives his cheek a kiss before he heads back to the court where his teammates are waiting for him. 

Sion was also the finals MVP for this season. And Yushi couldn’t be more proud of his boyfriend as he watched him receive his trophy. On his neck was the gold medal and the net they cut off from the ring. 

 

────────────────────

 

Nang matapos ang awarding ay sa parking area na sila naghintay ni Riku. Jaehyun and Jungwoo already left. Anila’y susulitin na raw nila ang pagluwas ng Manila para mag-date na rin. Sa weekend na lang daw sila mag-celebrate ng magkakasama. 

Yushi sighed heavily. He kept craning his neck towards the door kung saan lalabas ang mga players. The bus is already there. Nagkukumpulan na rin ang mga tao dahil sa kagustuhang magpa-picture. 

He felt his phone vibrate in his pocket. He pulled it out to see who texted. Kumunot ang noo niya nang makitang may sinend na picture si Sion sa kanya. He unlocked his phone at halos mabitawan niya ito nang makita kung ano ang sinend ng magaling niyang boyfriend. 

 

my king tiger ♡

[sent a photo]

someone’s eager

 

Uminit ang pisngi ni Yushi. This man. Wala man lang pa-trigger warning! 

Yushi locked his phone so fast. Pakiramdam niya ay parang umakyat lahat ng dugo sa katawan niya sa nakita. He’s definitely red as a tomato right now! Luminga-linga siya paligid sa takot na baka may nakakita. 

He breathed a sigh of relief when he saw that Riku was too occupied with his phone to notice his crisis. Nilapitan niya ang kaibigan. 

“Riku,” he called softly. 

Riku only arched his brow, for some reason ay hindi nito magawang alisin ang tingin sa cellphone. Bumuntong hininga si Yushi. 

“Mauna ka na. Sion’s on his way.” 

That seems to have caught his friend’s attention as he turned to look at him. Mapanuri ang tingin ni Riku sa kanya. Kaya naman hindi maiwasan ni Yushi na kabahan dahil baka mabasa ni Riku ang nasa isip niya. He averted his gaze momentarily. 

“Sigurado ka? Pwede naman kitang samahan mag-hintay sa kanya.” 

Umiling si Yushi. “No need na. Tsaka ‘di ba sabi mo may pupuntahan ka pa?” 

Nanatiling nanliliit ang mga mata ni Riku sa kanya. Habang si Yushi naman ay parang magkaka-stiff neck na kakaiwas sa mga mapaghanap na tingin ng kaibigan niya. 

“Okay ka lang?” tanong pa nito. 

Yushi nodded his head eagerly, hindi pa rin magawang tingnan ang kaibigan. 

“Bakit namumula ka?” Riku asked, half concerned, half amused. 

Namilog ang mata ni Yushi at nilingon si Riku. “I’m not namumula!” agap niya. 

Riku pursed his lips, stifling a laugh. “Sure, whatever you say.” 

Ilang minuto silang binalot ng katahimikan bago niya narinig ang pag-buntong hininga ni Riku. “Okay. I’ll go ahead…” 

Yushi bid his goodbye and watched his friend walk away. Pero ilang dipa pa lamang ang layo sa kanya ni Riku ay muli siya nitong nilingon. A devilish smirk plastered on his face. 

“Don’t forget to use protection!” 

Yushi’s eyes widened at that. But before he could scold him ay patawa-tawa nang tumakbo papalayo si Riku. Napailing na lang siya. 

He opened his phone again. Pero bago niya buksan ang chat box nila ni Sion ay binabaan niya muna ang brightness kahit mag-isa lang naman siyang nakatayo sa pwesto niya. It’s better to be safe than sorry. 

Sa nanginginig na kamay ay pinindot ni Yushi ang picture for a full view. He gulped repeatedly, feeling the blush creeping up on his face as he stared at Sion’s long, thick, and veiny cock. Tayong-tayo ito and he can also see a bit of precum on its tip. 

Yushi licked his lip absentmindedly. Talo niya pa ang naglilihi kung maglaway siya. 

Fuck. I can’t wait to put it in my mouth. Nasaan ka na ba kasi, Sion?

Notes:

love me some freaky yusion 😝 please leave a comment would love to hear your thoughts 🫶