Work Text:
Robiąc krok do przodu sami wyznaczamy sobie drogę, którą chcemy podążać. Wszystko niesie ze sobą konsekwencje, a w chwili, w której podwinie nam się noga, musimy próbować się podnieść albo stawić im czoła. Tak trudno jednak przyznać się do porażki nawet przed samym sobą, a co dopiero przed innymi. Spojrzeć im w twarz i przyznać się do błędu, który pociągnął cię na dno.
Najgorsza jest jednak porażka w uczuciach. Gdy musisz patrzeć jak druga osoba jest szczęśliwa z kimś innym. Jak razem się uzupełniają, a ty w końcu zostajesz odstawiony na bok, nawet jeśli kiedyś byłeś kimś ważnym, byłeś przyjacielem. Gdy zaczynają tworzyć związek, na podstawie którego można tworzyć bajki dla dzieci lub komedie romantyczne.
A jednak nadal stoisz z podniesioną głową, w cieniu pilnujesz by twoja miłość była szczęśliwa za wszelką cenę. Bo na to zasługuje, bez względu na wszystko. A twoja porażka pozostaje nieujawniona światu, nawet jeśli w głębi serca krwawisz w każdej minucie swojej egzystencji. Wiesz, że nie ma odwrotu czy nadziei, niewidzialny nóż wbija ci się w pierś, a ty ze sztucznym uśmiechem siedzisz w ławce i słyszysz słowa, które miałeś nadzieję, że powie z tobą u boku.
- Ja, Derek Hale, biorę sobie ciebie, Jennifer Blake...