Work Text:
Dean czasem dochodził do wniosku, że niepotrzebnie zgadzał się, by chłopak jego brata mieszkał z nimi. Nie wiedział dlaczego to zrobił, ale przez to czasem natrafiał na absurdalne sytuacje...
– Czy ty naprawdę robisz to, co myślę? – spytał, stając w drzwiach salonu.
– Tak, jak najbardziej. Mam nadzieję, że twój brat będzie z tego zadowolony – rzucił Gabe, zerkając na niego.
– Nie powinienem tego widzieć, ale wiedzieć. Niewiedza jest czasem błogosławieństwem – westchnął zasłaniając oczy.
Nawet będąc w swoim pokoju wiedział, że ten obraz wyrył mu się już w pamięci. Gabe w kusym ubranku, tańczący na rurze... Czasem tak bardzo miał dość swojego życia.