Work Text:
9:21AM
pst
june
wag ka malate maya
mandatory attendance to oi di ka pwede umabsent
10:17AM
june
JUNE BAUTISTA
ASAN KA NA HOY 10:30 NA
relax gago
andito na ako auditorium
kasama ko kyle
sheeeeeeesh
iba ka talaga idol
nagpasama talaga sa pol sci para makapasok kahit lagpas na sa cutoff
ikaw lang talaga sakalam HAHAHAHA
gago nasermunan nga ako ni kyle papunta dito
deserve mo yan HAHASHAHSHAHA
“psst, sina june ‘yun, diba?”
“kararating lang yata, wala s’ya kanina kasama n’ung mga taga-engineering eh…”
“ang gwapo talaga n’ung friend nyaaaa! god. pa’no ba sila naging friends, e may pagka-kupal si june!?”
“aling friend, yung kyle?”
“s’ya lang naman ata yung gwapo nyang friend, liban dun kay sam…”
“grabe kayo hahahahaha!”
“omg, bakit parang haggard ang kyle oppa natin…?”
“ang chismis, s’ya daw ipapadala ng reyna dun sa natcon. effort malala ang koya n’yo para ma-qualify, kaya ayun.”
“e ‘di ba, last sem, ‘di nakapasok si kyle kasi bagsak s’ya sa co-curricular requirement?”
“ay, onga ‘no. pero ‘di, si kyle na ‘yan. babawi s’ya por syur!”
“ay ayan, ayan, sheteee, sa’tin yata makiki-upo sina kyle!!”
“miss, miss. ‘wag po tayo masyadong maingay…”
“hehe, sorry!”
june: pati pa ba naman dito, ‘tol, ikaw pa rin bida? pambihira.
kyle: ‘pag inggit, pikit.
june: inamo.
kyle: pfft.
“for our application activity, you will be grouped with ten students from different departments. like what we mentioned earlier, you need to remember your assigned group name during the registration…”
“kingina. ano nga ulit yung—”
iniabot ang activity sheet, sabay kuha ng ballpen sa tote bag ni june. “mitochondria.”
“…seryoso ka, kyle.”
“seryoso nga. ‘yaaaaan, lulutang-lutang kasi ulo mo.”
“sino bang sira ulo ang maglalagay ng mitochondria as group name?! ano ‘to, biology day?”
“pasalamat ka nga mitochondria sa’tin. katabi ata natin ang pangalan ng group name, genggeng.”
“…”
“…”
“depuTA HAHAHAHAHAHA.”
nagpipigil din ng tawa, pinipilit na manatiling seryoso ang tono sa kaibigan. “tawang-tawa, bautista?”
“amp—parang ‘di ka rin natawa? ‘wag ka magmalinis, p’re, ‘di bagay sa’yo.”
“may reputasyon tayo dito, ‘tol, mahirap na.”
“plastik mo, kuys. teka—” may mapapansing papalapit na estudyante. “—hi, mitochondria nga pala kami ng tropa ko. anong group name n’yo, ‘te?”
“ah—mitochondria rin ako! oh, tayo lang ba…?”
“hmm, tigsasampu raw kada groupings eh. oh, sorry—june nga pala, june bautista, engineering department, mechanical engineering.” ngingiti sa lumapit na estudyante, ituturo ang katabi na nakangiti rin, medyo tipid nga lang. “‘etong kasama ko, si kyle, kyle panganiban. arts department, pol sci.”
“um—christine. christine luistro, business department, financial management.” medyo mahiyain ang ngiti, may halong gulat na sila pala ang kagrupo niya. “nice to meet you po.”
“nice to meet you rin, haha.” titingin sa katabi, sisikuhin nang mahina. “‘tol, sigurado bang sampu kada grupo? wala atang lumalapit sa’tin?”
ngisi. “repeller ka kasi.”
“hoy!” mahinang babatukan si kyle.
“joke lang, mainit agad ulo. well—mahirap din naman talaga maki-groupings ‘pag sa gan’tong venue. tapos iba-iba pa department. baka nahiya rin sa’yo, peymus ka kasi lods e.”
“hahahaha, lakas ng amats mo ‘tol. pero pa’no yan, may time limit ata o…”
“haaaah. oh well. para sa group activity na ‘to, iaalay ko reputasyon ko.”
“gago—anong—pfft—reputasyon pinagsasabi mo?!”
hingang malalim. isa, dalawa. tatapak sa monobloc. at—
“O MITOCHONDRIAMITOCHONDRIAMITOCHONDRIA KAYO D’YAN LALARGA NA, KASYA PA PITO! BILIS LALARGA NA KAMI, MITOCHONDRIAMITOCHONDRIAMITOCHONDRIA—”
“BUMABA KA D’YAN—hahahaha—SIRA ULO KA BA?”
“eto—hoy. pwede magpasalamat ka nalang at inalay ko sarili ko? di madali maging barker, ‘tol. O MITOCHONDRIAMITOCHON—”
“—KUMPLETO NA TAYO YEHEY BUMABA KA D’YAN PAHIYA KA EH. sorry christine ha, nalaglag lang sa kuna ‘tong taong ‘to n’ung baby pa s’ya.”
***pov
kyle panganiban’s reputation across the campus truly precedes him, no doubt.
if you aren’t so aware of what his reputation is, you’d think isa s’yang malaking siraulo pagkatapos ng ‘barker’ stint n’ya sa gitna ng auditorium. tipong mapapaisip ka, kaya siguro nakilala s’ya sa buong campus dahil sa gano’ng mga trip sa buhay.
(karamihan siguro sa org n’ya, mag-a-agree. alam nilang lahat na medyo may sayad ang gwapo nilang baby boy sa utak.)
but the moment he works with a group, you’d understand why even someone like the queen bee, clarisse mae lee, would dote on him so much. take note—the queen bee is not so easy to please, regardless of your intellect or campus standing.
mabilis makipag-cooperate, madaling kausap, mabait sa lahat. kahit magkakaiba ang mga department ng mga ka-grupo n’ya at hindi n’ya ka-batch, napapasunod n’ya ang mga members na para bang matagal na n’ya itong mga kakilala. even the shy ones got to talk and share their ideas—although kyle would probably say it’s mostly because of june.
june, who seems to be the guy you’d rather not approach at first because he does seem to be the type to show off all his colorful feathers for attention. june, who is actually a bit more easygoing than the rather serious kyle, which is why the group managed to finish a bit earlier.
“pero sino magpepresent nitong output natin?” biglang tanong ng isa. “bunutan pa naman daw yung siste mamaya…”
“si kyle na lang! sisiw lang sa kanya ‘to, ‘di ba pol sci s’ya?”
“oo nga, kyle, ikaw na lang, please? ‘di kasi ako sanay magsalita sa harap…”
“tutal s’ya naman leader natin—”
“no.”
napatingin ang lahat kay june. medyo masama ang tingin nito sa ibang miyembro na nag-suggest si kyle any magrepresent ng grupo nila.
“bakit n’yo iaasa kay kyle ang pagpresent? s’ya na nga yung nagtipon ng mga ideas, s’ya rin magpepresent?”
“eh, s’ya lang naman ang magaling sa’tin magsalita sa harap eh,” pagrarason ng isa. “tsaka sigurado na panalo na tayo sa jury ‘pag s’ya yung nagpresent.”
june raises his brow. “panalo? ‘di naman ako aware na contest pala ‘to. may prize ba?” mapanuya ang tono, halos nanghahamon.
kyle quickly holds june’s wrist, stopping him. “june.”
june immediately pauses, looks back at a worried kyle, and takes a deep breath. returns his attention to that group member earlier, and, “bro. ang akin lang naman, ‘wag naman natin i-asa kay kyle ang lahat dahil lang sa kaya n’ya. oo nga, magaling magsalita si kyle, sanay sa public speaking, et cetera, pero pa’no naman tayo masasanay if hindi natin susubukan?”
nanahimik ang buong grupo, ‘di makatingin nang diretso kina june at kyle.
“isa pa, random din naman bubunutin ang magpepresent sa harap.” humalukipkip si june, at bumuntong-hininga. “so wala rin namang sense na i-request yan kay kyle.”
tahimik pa rin ang grupo. walang makapagsalita; ‘di rin sila makapalag sa mga sinabi ni june.
natawa nang mahina si kyle, seeing everyone’s reaction towards june’s sudden outburst. “sheeesh, tinakot mo na, p’re. relax lang ng onti, okay?”
“para sa kapakanan mo ‘to, ogag.” june frowns at him. “ma-touch ka naman kahit onti.”
kyle pauses, blinking. peers closer at his friend, curious blue to annoyed red. “ah, eh. sino po kayo? ‘di po ata ‘to yung tropa ko? ambait, e.”
june rolls his eyes. “yung tropa mo ‘to, gago. ‘di mo pa ba nare-realize bakit ko ‘to ginagawa?”
“…bakit?”
june huffs, scowling at him. “‘tol. ‘pag ikaw na naman d’yan ang nasa harap, sa’yo na naman lahat ang atensyon. eh andito pa naman ‘yung pinopormahan ko, baka agawin mo—”
binatukan nang malakas ni kyle ang kaibigan, na halos mahulog na sa kinauupuan nitong monoblock. “tarantado.”
“—aray naman, marahas ka rin! muntik na mahulog eye glasses ko, kingina!”
“ay, sayang.” smiling at his stunned groupmates kyle tells them with mock seriousness, “pagpasensyahan n’yo na, s’ya talaga yung nahulog sa kuna nung baby pa s’ya. nahulog na nga, kinulang pa sa buwan…”
“imbento ka, hoy!”
**
but there’s something a bit…interesting about them, though.
kapag nag-uusap silang dalawa, bukod sa akala mo mag-asawa na laging nagbabarahan tuwing almusal, masyadong malapit umupo si june sa tabi ni kyle. may ibubulong onti, tatawa ng mahina si kyle, iiling, at babalik ang atensyon sa nagrereport sa harap. minsan naman si kyle yung bubulong, at si june naman ang tatawa.
okay, sabihin na nating normal na sa kanilang dalawa ‘to, considering na matagal-tagal na rin silang magkaibigan. that, and magka-dorm pa sila.
but their heads are almost touching each other, bodies leaning close every time they talk. kyle always listens to june intently, meeting his eyes, even if june’s just saying shit. and vice versa, june nodding along to whatever kyle’s telling him.
alam n’ya na hindi naging ganito si june kahit sa dati n’yang girlfriend—they should know, they’re friends with his ex. minsan na rin n’yang nakasabay mag-lunch ang dalawa, at hindi naging ganito si june sa ex n’ya kahit panay ang regalo’t date nito.
as if june wasn’t really interested with any of his (ex)girlfriends, to begin with.
pero ‘pag kay kyle…
iba ang ngiti. iba ang tingin. may pagka-protective, kahit sabihin pang bangayan at batukan ang ending.
iba eh.
‘di kaya…?
…
nasobrahan lang yata s’ya kakabasa ng BL manhwa at kakanuod ng BL dramas. tama, tama.
…
pero iba talaga eh.
lalo na kung pa’no tingnan ni kyle si june kapag nakatalikod ito sa kanya—
—na para bang s’ya ang nagbigay liwanag sa mga talang kumikislap sa gabing ‘di maulap.
lalo na kung pa’no tingnan ni june si kyle kapag may kausap s’yang iba—
—na para bang gusto n’ya sa kanya lang ang atensyon, ang tingin, at hindi na babaling pa sa iba.