Actions

Work Header

Rating:
Archive Warning:
Fandom:
Characters:
Additional Tags:
Language:
יידיש
Stats:
Published:
2021-11-21
Updated:
2021-11-21
Words:
754
Chapters:
1/?
Comments:
8
Kudos:
23
Bookmarks:
5
Hits:
560

Yentl with Zombies, or Der Tsurik-Kumer

Summary:

A retelling of the story Yentl by Isaac Bashevis Singer but also there are zombies

Notes:

First off, some notes on format: I hope the reader will forgive me for footnoting a fanfic, but I will indeed be including footnotes whenever there's anything of note culturally, linguistically, or otherwise of interest. I'm still a bit shaky on formatting the footnotes, especially since the text runs in the opposite direction to the code, so if they look janky simply pretend you do not see it. I also consulted a dictionary quite a bit for this, and I've bolded the words I didn't know previously, all of which will be included in a quizlet that I'll link in the notes every chapter -- here's the one for this one: https://quizlet.com/643861348/yentl-with-zombies-chapter-1-flash-cards/?new The reason for this is twofold: one is that I want people of my level of Yiddish to be able to read this without great difficulty, so it'll function as a glossary that you can consult, and the second is in case I made a bad decision with regards to the meaning of a word, I want you to be able to see so you can understand what I was going for -- and if this is the case, please let me know!

On that note, please, please give me feedback! I am still learning this language, so if you notice any mistakes, I would be tremendously appreciative if you pointed them out. If I may claim so, I'd say that I have enough Yiddish now that you can also give me criticism on style and content, which I would also be greatly appreciative of!

Now, notes on the story itself: why Yentl with zombies? Yaniv, the town that Yentl is from, is today in the Chernobyl Exclusion Zone. I was taken with the idea of a nuclear apocalypse retelling of Yentl, and hence: this. The story still takes place in the late 1800s/early 1900s but there was also an explosion at chernobyl that created zombies somehow but everything else is exactly the same. I have afforded this exactly zero thought and encourage you to do the same.

For my source material, I'm drawing primarily on the original short story, though I have seen the movie, which will likely have some influence.

The story is written for the most part in YIVO yiddish -- however, I will be attempting to render dialect in the dialogue. The only way this'll manifest in the text is that Litvish doesn't have the neuter gender (if anyone knows of any other grammar/vocabulary differences, please let me know!), but if you would like to read the dialogue in the appropriate dialects, Yentl/Anshel speaks Litvish Yiddish and everyone else speaks Poylish Yiddish (it's not stated exactly where Avigdor is from, but I have made an educated guess).

Okay, I'm done, enjoy!

(See the end of the work for more notes.)

Chapter 1: 1

Chapter Text

אין אָנהייב, האָבן מיר געהייסן זיי דיבוקים און גאָלעמס. אָבער אלע די אלטע ווערטער וואָס מיר האָבן געניצט פֿאַר זיי זענען געווען נישט ריכטיג — עס איז געווען נישט ענלעך צו עפּעס וואָס האָט פֿאר דעם געשען. דער אויפֿרייַס האָט אלץ געאנדערשט . צום סוףֿ, האָבן מיר געהייסן זיי "צוריק-קומערס". די ערשטע צוריק-קומערס זענען אויפֿשטאַנען פון זייערע מאָגילעס. די רבות האָבן נישט געקענט וואָס צו זאָגן — עטלעכע האָבן געזאָגט אז די צוריק-קומעקרס זענען געווען הייליקע בריאות וואָס וואָלט ברענגען די אָנהייב פֿון גאולה. פּלוצלינג האָט יעדער שטעטל געהאט א משיח וואָס האָט פּרעטענדירט אַז ער האָט געקענט די סודים פֿון די גאולות און דער צוריק-קומערס. הונדערטן פֿון מענטשן האָבן דעפֿאָלגט זייערע משיח צו א טשערעדע פֿון צוריק-קומערס.

נאָך דעם איז געוואָרן קלאָר אז וווּ די צוריק-קומעקרס זענען געגאנגען האָט די ערד געוואָרן אומהייליק. דאָס וואַסער האָט פאַרוואַרפט זיך אין סם, דער געראָט האָט נישט געוואַקסן, און די מענטשן האָבן פֿאַרקרענקט. נאָך דעם, אמתדיקע מורא האָט זיך אויסגעשפּרייט . רבות, געלערנטערס, און קאַבאַליסטן האָבן אַלע געפּרוּווט צו פאָרשטאַנען וואָס איז געשען נאָך דער אופֿרייס אין טשערנאָבל, אָבער נאָך צען יאָר זענען מיר פּונקט ווייַט פֿון סייַ אַן ענטפֿער סייַ א באשייד ווי צען יאָר צוריק.

 

☢ ☣ ☢

 

נאָך דעם טאטנס טויט [1] האָט יענטל געזאָגט נאָך אים קדיש און געדאַווענט אַז ער זאָל נישט קומען צוריק. אָן דעם טאַטן האָט זי[2] קלאָר געזען ענינים פֿון צוקונפֿט. די שדכנים זענען געקומען איידער דער טאַטעס גופֿ איז אין דער ערד.

יאַנעוו איז געווען זייער נאָענט צו דער אויפֿרייַס. די בירגערס זענען עוואקוירט אין די ערשטע טעג. אַ וואָך נאָך דעם האָבן די פֿאָרשערס וואָס זענען געפֿאָרן קיין טשערנאָבל געשיקט די נייַעס: די בתים-נחייַם זענען געווען פּוסטע. די ערשטע מענטש איז געשטאָרבן איידער דער קומענדיקער בריוו איז געקומען. די טעאָריע איז אַז אַ צוריק-קומער האָט אים באטאפֿט ווען ער האָט אָנגעקליבן שוואַמען אין דעם וואַלד. נאָך דעם איז געשטאָרבן די גאַנצע חברה-קדישא, און נאָך דעם זענען זיי אַלע געקומען צוריק.

עס איז נישט געווען אין יענטלס פּליט -לאַגער, אָבער די מענטשן פֿון דאָרטן וואָס זענען נישט געוואָרן צו צוריק-קומערס אין קאַראַנטין זענען געקומען צו וווינען מיט זיי. די שטעטל וווּ זיי האָבן געוווינט נאָך דעם איז געווען אָנגעשלאָגן . א יונגע יתום האָבן אלע געוואָלט אוועק-שיקן. יענטל אליין האָט געהאַט נישט קיין גרויסע אָכאָטע צו בלייַבן. אָבער צו זייַן א ווייַב האָט זי געוואָלט נישט.

ווען זיי זענען עוואַקוירט פֿון יאַנעוו האָבן זיי געבראַכט נישט קיין סאַך. איצט, ווען זי האָט סאָרטירן זייַן טאַטעס זאַכן האָט זי געדענקט ווי אַזוי זיי האָבן עס געטראָגט — די ביכער, די קליידער. עס איז געווען אַלע וואָס זיי האָבן געהאַט. יענטל האָט פֿון קינדעריאָרן — פֿון פֿאר דעם אויפֿרייס — געברענט מיט באַגער זיך צו לערנען וואָס איז געשריבן איר טאַטעס ביכער,זייַן וועלט צו פֿאַרשטאַנען. נאָך דעם אויפֿרייס האָט זי געוואָרן פאַרגלייבט אַז זי מוז לערנען זיך די תּורה — זי איז פֿאַרברענט הייסער ווי דער אויפֿרייס, און אפֿשר צוליב דעם, אפֿשר צוליב דעם, אַז ער האָט פֿאַרשטאַנען אַז דער וועלט פֿון איידער וואָלט שוין נישט אומקערן זיך האָט ר. טודרוס אָנגעהויבן לערנען מיט איר די תּורה. ר. טודרוס איז געווען קראַנק, אַזוי ווי אַ פֿיל פֿון די מענטשן פֿון יאַנעוו, און די תּורה איז געווען פֿאַר אים אַ גרויסע באַקוועמקייַט, און קיינער איז געווען אַ בעסער תּלמיד ווי יענטל.

ווען דער טאַטע איז געשלאָפֿן פֿלעגט זי אויסגעקליידן זיך אין זייַן קליידער און פֿאָרשטעלן זיך אַז זי איז געווען א ישיבֿה-בחור און נישט אַ מיידעלע וואָס האָט געקענט שטודירן נאָר ווען דאָס פֿענסטער איז פֿאַרהענגט . זי האָט פֿאַרשטאַנען אַז עס איז געווען עפּעס בסודיק , עפּעס אָסור . זי האָט נישט געקענט דערקלערן דאָס בענקעניש וואָס האָט אין זי אויפֿגעשטאַנען ווען זי האָט זיך געזען אין דעם שפּיגעל. ווען איר טאַטע האָט איר געזאָגט אַז זי האָט אַ נשמה פֿון אַ מאַנסביל האָט זי געפֿילט אַזוי ווי ווען ער איז מסכּים געווען אויףֿ לערנען איר די תּורה: אַז ער האָט זי געזען און פֿאַרשטאַנען. אָבער ס'איז געווען א נאַרישע געדאַנק. זי האָט געפּרוווּט וועגן דעם נישט צו טראַכטן. 

אָבער איצט איז דאָ געווען נישט קיין מער צייַט נישט צו טראַכטו וועגן דעם. וואָס זי וואָלט באַשליסט איצט וואָלט באַשליסן וואָס וואָלט זייַן איר גאַנצע צוקונפֿט.

באמת, דער אויסקלייַב איז געווען קלאָר.

איידער זי האָט אוועקגעפֿאָרן פֿון דעם הויז מיט נאָר די ביכער און זייַן טאַטעס קליידער, אַזוי ווי צען יאָר צוריק, האָט זי געזען זיך נאָך אַ מאָל אין דעם שפּיגעך. זי האָט ארייַנגעראָטן איר טאַטע אין זייַן יינגערע יאָרן. יענטל האָט געקלערט צי איר טאַטע וואָלט זייַן שטאָלץ מיט איר אָדער וואָלט דענקען אז זי איז א בעל־עבֿירה. אַזוי צי אַזוי, האָט זי אַנטשולדיקן זיך צו דער טאַטע און, אַזוי ווי צען יאָר צוריק, האָט זי אוועקגעפֿאָרן פֿון היים. 




Notes:

11 These are the first words of the original Yiddish [return to text]

22 I will be handling pronouns as they were in the short story, meaning that though it starts with "zi" it'll switch to "er" in a following chapter (for anyone who has only ever read Yentl in English translation, they keep the pronoun "she" throughout the entire text, but that is not at all how it was in the Yiddish!) [return to text]