5 Works by Nutrien
Listing Works
-
Tags
Summary
Hermiona uczy się dorastania poprzez odkupienie Dracona Malfoya.
-
Tags
Summary
Gdyby Hermiona wiedziała, że jej partnerem w Kręgu Sfinksa zostanie jej prześladowca z dzieciństwa, prychnęłaby na myśl, że pasował do niej idealnie. Kiedy dołączyła do tajnego stowarzyszenia samozwańczych stróży prawa, myślała, że jej największym zmartwieniem były mroczne siły, do walki z którymi tak ciężko trenowała.
Podczas gdy miała problem, aby zrównoważyć swoje rosnące obowiązki, związane z dbaniem o jej zaborczego profesora zmienionego w wampira, odkryła coś innego: jej partner, nieuchwytny mężczyzna, którego imienia nie znała, a twarzy nie mogła zidentyfikować, był mężczyzną, którego myślała, że nienawidzi. Okazało się jednak, że jest wszystkim za czym tęskniła. -
Tags
Summary
— W porządku, wygrałaś. Rzuć urok ograniczający, żebyśmy mogli umieścić go pod szkłem — mówi Draco, szybko rezygnując ze swojej małostkowej kłótni, nie czując się już w najmniejszym stopniu rozbawionym.
Granger po prostu stoi, mrugając, cicha w sposób, w jaki nigdy nie jest, co zaczyna uruchamiać dzwonki alarmowe w jego głowie.
— Granger? — pyta.
— Malfoy… nie jesteśmy już w departamencie.
—
Łamacze klątw, Draco i Hermiona, przypadkowo uruchamiają swój zmieniacz czasu i zostają przeniesieni w niedaleką przyszłość. Wyobraź sobie ich zaskoczenie, gdy okazuje się, że są małżeństwem i mają dzieci. To tylko dwadzieścia cztery godziny… na pewno nie wydarzy się nic zbyt szalonego. Prawda? -
Tags
Summary
Nudne życie skromnego mężczyzny. Nic nie jest w stanie przełamać monotonii i rutyny, które wiążą się z byciem światowej klasy, wysoce odznaczonym i szanowanym aurorem.
Nic poza nią.
Kiedy Draco budzi się po nocy z tą pociągającą wiedźmą, po niej nie ma ani śladu. Ale on i jej groźny, koci przestępca sczezną w piekle, jeśli odejdzie na dobre. -
Tags
Summary
To jest historia o zapominaniu. Co, jak na ironię, prowadzi do wielu wspomnień. Straciłam dwadzieścia lat swojego życia w jedną noc. Jednak w tej stracie – w tej samotnej przestrzeni pomiędzy tym, jak myślałam, że moje życie się potoczy, a tym jak się potoczyło – znalazłam części siebie, o których myślałam, że zniknęły na zawsze.
— Rozumiem, że się kłócimy, ale to jest ważniejsza sprawa, więc czy możemy…
— Nie możemy.
— Nawet nie pozwoliłeś mi dokończyć.
— Cokolwiek zamierzałaś zasugerować, nie możemy tego zrobić. Ponieważ my się nie kłócimy, Hermiono. Jesteśmy rozwiedzeni.